04 ثور 1398

RSS Facebook

اعلانات

خبر های جدید

کمیسیون رسانه یی مراسم  افتتاح دورهفدهم شورای ملی جلسه کرد

کمیسیون رسانه یی مراسم افتتاح دورهفدهم شورای ملی جلسه کرد

کابل باختر 4 ثور کمیسیون رسانه یی مراسم افتتاح دورهفدهم شورای...

تطبیق ۱۰۰۶ پروژه در ولایت های کشور، ۱۴ میلیون روز کاری ایجاد کرد

کابل باختر 4 ثور مجیب الرحمان کریمی، وزیر احیا وانکشاف دهات...

حمله طالبان بالای ولسوالی کران و منجان بدخشان به عقب زده شد

حمله طالبان بالای ولسوالی کران و منجان بدخشان به عقب زده شد

فیض آباد 4 ثور باختر حمله طالبان دیشب بالای ولسوالی کران...

Youtube Player

khantry design

اعلانات



نوروز نامه آژانس باختر Featured

Written by  manager
Rate this item
(0 votes)

 

عبدالله قندهاری : سال نو سال نیکو سال فراوانی و سال حاصل خیز و پرثمرخواهد بود

کابل باختر27 حوت
عبدالله قندهاری منجم و ستاره شناس مشهورکشور، سال نو 1398 خورشیدی را سال نیکو سال فراوانی ، سال حاصل خیز و پرثمر توصیف کرد.
عبدالله قندهاری منجم و ستاره شناس به خبرنگارآژانس باخترگفت که سال جدید 1398 خورشیدی ، روز پنجشنبه اول ماه حمل سال نو،  ساعت 2 و 17 دقیقه و 40  ثانیه بعد چاشت حلول می کند. 
وی خاطرنشان کرد که ازاثربارندگی ها زمین های کشور، سیرآب شده است ودرسال نو نگرانی خشک سالی وجود ندارد.
او افزود که سال نو سال موفقیت برنامه های نیک است و دراین سال ازکوچکترین تا عالی رتبه ترین فرد کشور که برنامه  های نیک درتمام عرصه ها داشته باشند ، این برنامه ها با موفقیت انجام می شود. 
قندهاری اضافه کرد که درجریان سال نو مردم شاهد دو مهتاب گرفتگی و سه آفتاب گرفتگی در کشور خواهند بود وهمچنان ازدهم تا شانزدهم ماه اسد بارندگی صورت خواهد گرفت . احمدضیا احمدی 

حبیب الله حسام عالم دین: نوروز زنده‌شدن دوباره طبیعت است و به هیچ دینی تعلق ندارد.

احمد ضیا نورزی: برخی در این روز رسم آتش‌پرستان را انجام می‌دهند

نوروز، آغاز زیبایی طبیعت فرا می‌رسد. روزی که به روایت تاریخ ۳هزارسال قدمت دارد، اما در روزگار ما در رابطه به این جشن باستانی، تعبیر بافی‌های مختلف می‌شود و شماری این رسم تاریخی را کار مجوسان می‌گویند؛ اما شماری دیگر، این جشن رستاخیز طبیعت را زیبایی خلقت خداوند(ج) می‌دانند.
اما پرسش این‌است که آیا نوروز، این جشن باستانی بدعت است و یا می‌خواهند با بدعت این جشن بین‌المللی را به مجوسان نسبت دهند؟ به هر حال، این بحث را با علمای دین، اهل ادب، فرهنگ و اقشار مختلف جامعه شریک کردم.
حبیب‌الله حسام یکی از آگاهان علوم دین می‌گوید: هیچ فتوایی در خصوص حرام بودن نو روز وجود ندارد و این‌که بعضی‌ها شماری از احادیث را به حرام بودن نوروز ربط می‌دهند، ناشی از جهل و نادانی آنان است. او می‌گوید: اگر نص قطعی‌ در این زمینه وجود می‌داشت، علما هرگز در این زمینه باهم اختلاف نمی‌کردند.
تنها حبیب الله حسام چنین نمی‌اندیشد؛ شماری از علمای دین، پیوسته گفته‌اند که نوروز در افغانستان نه دیروز و نه امروز به حیث جشن مذهبی بزرگداشت شده‌است، بل از این جشن طبیعت قرن‌ها با همین رنگ و بو گرامی‌داشت به عمل آمده‌است.
کمال‌الدین حامد آگاه امور دین، در رابطه به ریشه‌ تاریخی این جشن گفت که نوروز قدمت افسانوی دارد که به شکل مستند مشخص نیست که در کدام دوره و روی کدام مبانی یک روز مخصوص پنداشته شده است. آغاز نوروز به زمان جمشید در عصر پیشدادیان بلخ بر می‌گردد که بیشتر از پنج هزارسال قبل از امروز می‌زیست و سلسله پیشدادیان، کیانیان و اسپه‌ها با ترتیب تاریخی هم از سلسله حکومت‌های سه هزار قبل از میلاد در بلخ می‌باشد.
او گفت که نو روز با دین زردشتی هیچ رابطه‌یی ندارد، زیرا زردشت موسس دین زردشتی در ۵۸۳ تا ۶۶۰ قبل ازمیلاد می‌زیست که فاصله میان رایج شدن نوروز و به دنیا آمدن موسس زردشت، حدود دوهزار و چهارصد سال می‌باشد. پس نوروز در حدود بیست و پنج قرن قبل از پیدایش دین مجوسان رایج بوده‌است و شاید از روی بی‌دقتی باشد که ما نوروز را از عیدهای مجوسان بدانیم.
با این حال عده‌ای از علمای دین اسلام به‌خاطر قدردانی از نعمت‌های خداوند(ج) استقبال از نوروز را بنابر آیت‌های قرآن مباح می‌گویند. چنانچه سید مسلم شاه اسدی آگاه علوم دین با ذکر آیت قرآن روز نخست سال را مبارک گفته‌است.
ترجمه: ( بدانيد كه خدا زمين را پس از مرگش زنده مى‏گرداند به راستى آيات [خود] را براى شما روشن گردانيده‏ايم باشد كه بينديشيد.) الحدید (۱۷)
مولوی فضل الهادی وزین می‌گوید که گرامی‌داشت از سال نو مشکلی ندارد اما موردهایی که اختلاف با دین اسلام دارد باید پرهیز شود.
او آنچه را که مباح و جایز در این روز می‌داند؛ این‌گونه برشمرد: احساس و ابراز سرور به‌مناسبت حلول سال نو هجری شمسی و آغاز فصل بهار، بیرون رفتن از منزل به قصد سیر و تفریح، پوشیدن لباس جدید و پاک، پختن غذای مورد پسند، تبریک گفتن حلول سال جدید هجری شمسی به دوستان و دعای خیر به یکدیگر به این مناسبت، تفریح و بازی‌های مباح مانند مسابقه‌های ورزشی، برگزاری محفل‌های ادبی، تنظیف منزل، نهال شانی و محاسبه نفس.
همچنان مولوی وزین انجام کارهایی زیر را در روز نوروز حرام می‌گوید: رفتن به مزار به قصد اجر و بلند کردن جنده به نیت ثواب و امر دینی، تخصیص روز اول سال برای رفتن به مقبره‌ها، طلب حاجت از مردگان، برگزاری محفل‌های فسق و فجور به مناسبت نوروز، تشبیه به پیروان آیین زردشت و آتش پرستان و عید پنداشتن نوروز.
از سویی هم  شماری در این باب حرف و حدیث‌های دیگر دارند؛ شماری به این باور اند که نوروز جشن طبیعت است و در اسلام مخالفتی با این روز وجود ندارد.
احمد ولی شیرزاد می‌گوید: نوروز روزی‌ست که طبیعت تغییر می‌کند و با آغاز نوروز همه، سردی و خستگی سه ماه زمستان را پشت سر می‌گذارند و این روز را با امید و شگون  یک سال نیک گرامی می‌دارند.
محبوبه محبوب یکی از باشندگان شهر کابل می‌گوید: نوروز جز فرهنگ و عنعنه‌های ماست. مردم براساس آن سال جدید را با تازگی و دید مثبت آغاز می‌کنند.
اما عده‌ای از مردم نوروز را عید آتش پرستان می‌دانند. چنانچه در این مورد عبدالبصیر مومند یکی از باشندگان شهر کابل می‌گوید که نوروز در اسلام حرام است و نباید گرامی‌داشت شود.
همچنان احمد ضیا نورزی باشنده دیگر شهر کابل می‌گوید که نوروز عید مجوسان است. در این روز مردم رسم آتش‌پرستان را انجام می‌دادند. چنانچه بر اساس حدیثی زمانیکه پیامبر اسلام به مدینه هجرت کرد، خطاب به مسلمانان گفت در اسلام دو عید است که عید رمضان و عید قربان می‌باشد.
او می‌گوید که بابراین دلیل من نوروز را به عنوان جشن قبول ندارم.
اما باید گفت که آيين‌ها، آداب، رسوم و سنت‌های قديمی هر سرزمينی، يادگارهای پر بها از گذشته‌های دور مردم آن است. بنابر آن، برخی آداب و رسم‌های نیکو نیز در روز نوروز در میان مردم افغان زمین، دیده می‌شود.
نوروز در افغانستان قدمت چند هزار ساله دارد و رسم‌ها و آیین‌های ویژه نوروزی سال‌هاست که نسل به نسل میان افغانان منتقل می‌شود. مردم افغانستان نوروز را آغاز فصل طراوت و زندگی مجدد طبیعت می‌دانند و برای رهایی از زمستان سرد و خشک و استقبال از نوروز از هفته‌ها قبل آماده این جشن می‌شوند.
نوروز از بیش از سه‌هزار سال به اینسو از سوی مردم مناطق مختلف دنیا به مثابه تحول و دگر گونی بزرگ طبیعت در حوزه فرهنگ وادب کهن بزرگداشت می‌شود؛ به این معنا که پیشینه جشن نوروز به قبل از اسلام بر می‌گردد و بزرگداشت از این روز، حتا پس از ظهور اسلام و تاکنون ادامه داشته است.
همچنان نوروز به عنوان یک تحول فرهنگی و طبیعی، در سال 2009میلادی از سوی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو به عنوان میراث فرهنگی و معنوی، بشریت ثبت شد. علاوه براین، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال 2010میلادی با تصویب یک قطعنامه، 21 ماه مارچ مطابق اول حمل  را به عنوان روز جهانی نوروز به رسمیت شناخت  و نوروز، با یک پیام و یک قطعنامه به یک جشن بین المللی مبدل شد.

لیزا حصاری،گزارشگر افتخاری آژانس باختر


پوهنمل دکتور احمد فرید اسداللهی : با هیچ منطقی جور نمی آید که جشن طبیعت را به مسایل دینی ربط دهیم.

کابل 27 حوت باختر
نوروز در افغانستان قدمت چندین هزار ساله دارد و رسوم وعنعنه ویژه نوروزی، سال هاست که نسل به نسل به مردم منتقل می شود. مردم افغانستان از نوروز به عنوان آغاز فصل طراوت و رهایی از زمستان تجلیل می کنند. هفته ها قبل آمادگی برای برگزاری نو روز می گیرند این از جمله مهمترین آنها سمنک، خانه تکانی ، مهمانی و غیره می باشد .
اینکه نوروز از کجا آغاز شده است و در افغانستان و دیگر کشورها چگونه نهادینه شد و تجلیل می شود ، مصاحبه یی با پوهنمل دکتور احمد فرید اسداللهی ، استاد ادبیات دانشگاه کابل انجام داده ایم که می خوانید.
پرسش : در مورد ریشه تاریخی نوروز بگویید ؟
پاسخ : هر چند نوروز تاریخ بسیار طولانی دارد .اما منشآ و زمان پیدایش نوروز به گونه دقیق  معلوم نیست، اما شماری  نوروز را به زمان جمشید ارتباط می دهند و افسانه های دارد که جمشید در زمان سلطنت خود، یک روز آفتابی درخشان وبا طراوت را نوروز مسما کرد، و از همان زمان تا حال تجلیل می شود .
جشن نوروز یا آغاز بهار ، از آیین های قدیمی یعنی دهقانان ها بوده است .
این جشن که شاید از دوران حتی قبل از زمان هخامنشی ها توسط مردم برگزار می شد تامدتی جشن مردمی محلی بود . که بعد ها به دلیل طبیعت ، غیر دینی و غیر سیاسی خود ، به جشن عمومی برای همه مردم مبدل شد .
پرسش : نوروز در کدام مناطق و کشورها بیشتر تجلیل می شود ؟
پاسخ :  در واقع مناطق سبزه زار و گندم زار، محل هایی می باشد برای تجلیل از نوروز روایت شده است. یعنی گندم وابستگی خاص به نوروز دارد. چون با جوانه زدن گندم ، مردم آن زمان به پیشواز نو شدن طبیعت و سبز شدن ، این روز را جشن می گرفتند .
امروز در سراسر خاورمیانه ، آسیا و آسیایی میانه ، نوروز برگزار می شود .
آیین نوروزی در هر کشور متفاوت می باشد . از جمله در ایران که این جشن سیزده روز برگزار می شود. و با رسم و عنعنات خود این روز را تجلیل می کنند . اما در تاجکستان مردم نگاه دیگری به نوروز دارد . آنان نوروز را نو شدن طبیعت ، نو شدن فکر و زندگی تعبیر می کنند.
آنها دو سه روز قبل در نهاد های دولتی این جشن را برگزار می کنند . و از آغاز تحول سال تا روز ششم حمل در این کشور،رخصتی عمومی می باشد . با برنامه های بسیار گسترده وبا آیین وسنت های محلی شان از آن استقبال می کنند .
اما باتاسف، نوروز در افغانستان تنها یک روز برگزار می شود . و نهاد های دولتی کمتر در تجلیل نوروز نقش دارند و بیشتر روز دهقان را برجسته می کنند.
پرسش : بسیاری در مورد مهد نوروز اختلاف دارند شما چه می گویید ؟
پاسخ : مهد نوروزافغانستان است . تا هنوز با آن که درکشور از نوروز فقط با اول حمل استقبال می کنند، اما مردم قبل از آغاز سال نو به استقبال این جشن خجسته آماده می شوند. هفت میوه آماده می کنند ، هفت سین آماده می کنند، خانه تکانی می کنند، سمنک می اندازند. خلاصه مردم نوروز را با انواع آمادگی ها، همه ساله گرامی می دارند.
پرسش : عده یی تجلیل نوروز را حرام می دانند. دیدگاه شما در این مورد چیست ؟
پاسخ : حرام دانستن نوروز در هیچ منطقی جور نمی آید که ما نو شدن طبیعت را ربطی به مسایل دینی بدهیم . با چه منطقی حکم می کنند که نوروز حرام است . هیچ ربطی به دین ندارد و جز فرهنگ است.
اگر دقت کنیم دیده می شود که نوروز به پیشواز و احیای دوباره طبیعت تجلیل شده است و می شود .
چندین سال می شود که تبلیغ می کنند که نوروز مربوط آیین زردشت است. در حالیکه چنین نیست . به همین خاطر ممکن تلاش شده باشد به نحوی به این رویداد باستانی صبغه دینی و مذهبی بدهند.
کوشش می کنند این فرهنگ باستان را به نحوی زیر سایه مسایل خرافاتی قرار بدهند . به طور مثال به رفتن به زیارتگاه ها انگشت می گذارند، در حالی که این موضوع به سال نو ارتباط ندارد .
پرسش: شما چگونه نوروز را تجلیل می کنید ؟
پاسخ : به عنوان یک مسلمان هر آنچه که در سنت ذکر است و مطابق فرهنگ افغانستان از آن پیروی می کنیم . و از سال نو به عنوان یک سال صلح و پیروزی و دور از جنگ و بی ثباتی استقبال خواهیم کرد .
او در آخر گفت : نوروز به پشنهاد آذربایجان در سال 2010 از طرف سازمان ملل متحد  با تصویب قطعنامه یی به عنوان فرهنگ صلح " روز جهانی نوروز" به رسمیت شناخته شد.

نقیب ملکزاده خبرنگار افتخاری آژانس باختر

 

احمد فرید عارفی : دین را نباید با عرف یکجا کرد.

کابل 27حوت باختر
از چندی به این طرف بحث های پیرامون نوروز گسترده تر شده است. برخی این رسم باستانی را با دین ربط نمی دهند ، اما شماری نوروز را زخم زبان می زنند و به آن تهمت می بندند.
احمد فرید عارفی رییس دانشکده حقوق باختر در این مورد گفت :بحث اینکه آیا نوروزحلال است یا  حرام ! از سال های خیلی قبل تا به امروز یک بحث جدال بر انگیز است . معضل بزرگ در جامعه ما اینست که ما دین را با عرف مخلوط می کنیم . و اصل ومنشآ تمام اختلافات از همینجا سرچشمه گرفته است.
او گفت: لازم نیست که ما تحول سال را پیوند به عقیده و دین بدهیم .هرگاه ما نوروز را پیوند به عقاید و دین بدهیم ، بدون شک حرام است .
وی افزود که نوروز در اسلام ریشه دارد . این ریشه عبارت اند از زنده شدن بعد از مرگ . در قرآن کریم به صراحت ذکر شده است که ( آیا نمی بینید به زمین که چگونه بعد از مرگ دوباره زنده می شود ) .
وقتیکه موضوع احیای مجدد است و نوروز خودش عظمت وبزرگی الله "ج" را بازگو می کند . روی این اساس هرگاه نوروز را به عنوان عرف و نوآوری تجلیل کنیم ، حرام نیست. به شرطی که با دین وعقاید دین خود، پیوند ندهیم .
او بیان داشت که قبل از اسلام هم نوروز وجود داشت و نوروز وابسته به یک دین و مذهب نیست .
احمد فرید عارفی گفت این یک تحول است و از قدیم وجود داشت ،وهر دینی که آمد ، نوروز را به عنوان یک فرهنگ و عرف پزیرفت و تجلیل کردند ، نه به عنوان رکن های دین و مذهب .
به گفته وی نوروز یک تحول است هیچ کس نمی تواند از این تحول جلوگیری کند و هیچ کس نمی تواند منکر این موضوع شود.
پس به عنوان یک مسلمان ، آنچه که در قرآن و سنت ذکر است  نوروز را تجلیل کنیم .
نقیب ملکزاده خبرنگار افتخاری آژانس باختر

 

آمادگی ها برای سال نو

کابل 27 حوت باختر
شهروندان فارغ از دغدغه هایی که نوروز چیست و چگونه باید به استقبال آن شتافت آمادگی می گیرند تا از این جشن خجسته به گونه بهتراستقبال کنند. این آمادگی ها کدام ها می باشند.
سمنک
زرمینه طاهری باشنده شهر کابل که با گرم و سرد روزگار آشنا می باشد در رابطه به سمنک می گوید :
برخی سمنک را نذر می دانند و به استقبال از سال نو آماده می کنند به صورت معمول سمنک را زن ها دختر ها برای تجلیل از سال نو آماده می کنند. او گفت سمنک از گندم تهیه می شود البته بعد از پانزده روز آب دادن سبز می شود و ریشه می کشد ریشه  آن را شیرکشی می کنند با آرد مخلوط می کنند و بعد از چند ساعت آتش و کف چه زدن پخته می شود.

هفت سین
بسیاری برای استقبال سال نو هفت سین آماده می کنند. حورا صمدی در این مورد گفت: هفت  سین به خاطر تجلیل از سال نو آماده می شود. یک تعداد از مردم هفت نوع خوراک که نام آنها با سین آغاز می شود مانند سیر، سیب، سرکه، سکه، سمنک، سمارق و سنجد روی دسترخوان می چینند و سال نو را با صرف آنها اما بدون سکه  تجلیل می کنند .
هفت میوه
احمد جاوید یک تن ا ز باشندگان شهر کابل می گوید که بسیاری در آغاز سال نو هفت میوه آماده می کنند. به باور وی شگون خوب دارد. وی گفت که هفت میوه از هفت درخت به عنوان برکت خانه در آغاز سال نو در سفره چیده می شود. و به مهمانانی که می آیند به تبریکی سال نو تعارف می شود.

میوه تر کده
رویا رمزی محصل پوهنتون کابل  در این مورد می گوید که این یک رسم است که چند نوع میوه را تر می کنند و به پیشواز سال نو آن را صرف می کنند.
او گفت که با میوه ترکرده از مهمانانی که به خاطر تبریکی سال نو می آیند پذیرایی می شوند.
سبزی چلو
شیلا که چهل بهار زندگی را پشت سر  گذاشته است  و در مورد سبزی چلو گفت: شماری دیگر سفره نوروزی را با سبزی چلو زینت می دهند و شب اول سال نو را بسیاری از خانواده ها با پختن غذاهای خاص مانند، سبزی چلو آغاز می کنند و به این باور اند که هر گاه در آغاز سال غذا های خوب آماده می شود و تا آخر سال دسترخوان شان پرازغذاهای خوب خواهد بود
خانه تکانی
نیلوفر شهیدی در این مورد گفت که قبل از حلول سال نو خانواده ها تلاش می کنند که به پاکاری خانه های شان بپردازند قبل از آغاز سال نو زن ها و دختر ها منازل شان را پاک می کنند  تا  آغاز سال جدید را با پاکی و صفاهی شروع کنند آنان با خانه تکانی می خواهند آنچه از زمستان در منازل شان باقی مانده است همه را دور می کنند.

سبزه لگدی
حمید احمدی در این مورد گفت که مردم با آغاز سال نو به محل های سبز می روند و سبزه ها را لگد می کنند او گفت سبزه نمادی از شادی و خوشحالی است و در روز های سال نو مردم ما بیشتر برای سبزه لگد کردن به جا هایی که سبزه وجود داشته باشد می روند تا از قدم زدن روی سبزه ها و تنفس هوای تازه بهاری شاد شوند.
یلدا احمدی خبرنکار افتخاری باختر

 

دوبیتی های نوروزی 

چو صبح رایت خورشید آشکار کند
ز مهر قبله افلاک زرنگار کند
رسید موسم نوروز و گاه آن آمد
که دل هوای گلستان و لاله زار کند
**************
یک عالمه عطر بید تقدیم تو باد
تبریک بسی شدید تقدیم تو باد
تنها دل و قلوه ایست دارایی ما
این هم دم صبح عید تقدیم تو باد
************
آیینه ی روز گار لبخند خداست
آرامش سبزه زار لبخند خداست
از عطر نگاه باغها دانستم
نام دگر بهار لبخند خداست

خوش آمد گل وز آن خوشتر نباشد
که در دستت به جز ساغر نباشد
زمان خوشحالی در یاب و در یاب
که دایم در صف گوهر نباشد
***********
تا یار مددگار است نوروز مبارک باد
تا سبزه پدیدار است نوروز مبارک
ای عقل امانم ده دیوانه سرمستم
امشب شب دیدار است نوروز مبارک باد
*********
زکوی یار می آید نسیم باد نوروزی
از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی
چو گل گر خرده ای داری خدا را صرف عشرت کن
که قارون را ضرر ها داد سودای زراندوزی


***********
زجام گل دگر بلبل چنان مست می لعل است
که زد بر چرخ فیروزه صفیر تخت فیروزی
به صحرا رو که از دامن غبار غم بیفشانی
به گلزار آی بلبل غزل گفتن بیاموزی
********
زبان گشود پرستو که نوبهاران شد
ولی چو بال آورده تیر باران شد
بهار آمد و شعر بهشت بر لب داشت
اسیر خاطر خونین سوگواران شد
***********
بهارا ناز کم کن چانه کم زن
بهای این لب پرخنده ات چند
بهارا نوبهار بلخ تلخ است
بیاور از سمرقند خودت قند
گرد آورنده یلدا احمدی

نوروز در اشعار شاعران
حافظ
نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد
ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد داد
چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد
این تطاول که کشید از غم هجران بلبل
تا سراپرده گل نعره زنان خواهد شد
گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگیر
مجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شد
ای دل ار عشرت امروز به فردا فکنی
مایه نقد بقا را که ضمان خواهد شد
ماه شعبان منه از دست قدح کاین خورشید
از نظر تا شب عید رمضان خواهد شد
گل عزیز است غنیمت شمریدش صحبت
که به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد
مطربا مجلس انس است غزل خوان و سرود
چند گویی که چنین رفت و چنان خواهد شد
حافظ از بهر تو آمد سوی اقلیم وجود
قدمی نه به وداعش که روان خواهد شد
ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی
از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی
چو گل گر خرده‌ای داری خدا را صرف عشرت کن
که قارون را ضررها داد سودای زراندوزی
ز جام گل دگر بلبل چنان مست می لعل است
که زد بر چرخ فیروزه صفیر تخت فیروزی
به صحرا رو که از دامن غبار غم بیفشانی     
به گلزار آی کز بلبل غزل گفتن بیاموزی


مولانا
بهار آمد بهار آمد بهار مشكبار آمد
نگار آمد نگار آمد نگار بردبار آمد
صبوح آمد صبوح آمد صبوح راح  و روح آمد
خرامان ساقی مه رو به ایثار عقار آمد
صفا آمد، صفا آمد كه سنگ و ریگ روشن شد
شفا آمد شفا آمد شفای هر نزار آمد
حبیب آمد حبیب آمد به دلداری مشتاقان
طبیب آمد طبیب آمد طبیب هوشیار آمد
سماع آمد سماع آمد سماع بی صداع آمد
وصال آمد وصال آمد وصال پایدار آمد
ربیع آمد ربیع آمد ربیع بس بدیع آمد
شقایق ها و ریحان ها و لاله خوش عذار آمد
كسی آمد كسی آمد كه ناكس زوكسی گردد
مهی آمد مهی آمد كه دفع هر غبار آمد
دلی آمد دلی آمد كه دل ها را بخنداند
می ای آمد می ای آمد كه دفع هر خمار آمد
كفی آمد كفی آمد كه دریا دُرّ ازو یابد
شهی آمد شهی آمد كه جان هر دیار آمد
كجا آمد كجا آمد كزینجا خود نرفته است او
ولیكن چشم گه آگاه و گه بی اعتبار آمد
ببندم چشم و گویم شد، گشایم گویم او آمد
و او در خواب و بیداری قرین و یار غار آمد
كنون ناطق خمش گردد كنون خامش به نطق آمد
رها كن حرف بشمرده كه حرف بی شمار آمد

عطار
ای بلبل خوشنوا فغان كن
ای بلبل خوشنوا فغان كن
عید است نوای عاشقان كن
چون سبزه ز خاك سر برآورد
ترك دل و برگ بوستان كن
بالشت ز سنبل و سمن ساز
وز برگ بنفشه سایبان كن
چون لاله ز سر كله بینداز
سرخوش شو و دست در میان كن
بردار سفینه‌ غزل را
وز هر ورقی گلی نشان كن
صد گوهر معنی ار توانی
در گوش حریف نكته‌دان كن
وان دم كه رسی به شعر عطار
در مجلس عاشقان روان كن
ما صوفی صفه‌ صفاییم
بی خود ز خودیم و از خداییم

خواجو
عید آمد و آن ماه دل افروز نیامد
دل خون شد و آن یار جگر سوز نیامد
نوروز من ار عید برون آمدى از شهر
چونست كه عید آمد و نوروز نیامد
مه مى طلبیدند و من دلشده را دوش
در دیده جز آن ماه دل افروز نیامد
آن ترك ختايی بچه آیا چه خطا دید
كامروز علی رغم بدآموز نیامد
خورشید چو رسمست كه هر روز برآید
جانش هدف ناوك دلدوز نیامد
تا كشته نشد در غم سوداى تو خواجو
در معركه عشق تو پیروز نیامد
گردآورنده یلدا احمدی

 


 

عبدالله قندهاری : سال نو سال نیکو سال فراوانی و سال حاصل خیز و پرثمرخواهد بود

کابل باختر27 حوت
عبدالله قندهاری منجم و ستاره شناس مشهورکشور، سال نو 1398 خورشیدی را سال نیکو سال فراوانی ، سال حاصل خیز و پرثمر توصیف کرد.
عبدالله قندهاری منجم و ستاره شناس به خبرنگارآژانس باخترگفت که سال جدید 1398 خورشیدی ، روز پنجشنبه اول ماه حمل سال نو،  ساعت 2 و 17 دقیقه و 40  ثانیه بعد چاشت حلول می کند. 
وی خاطرنشان کرد که ازاثربارندگی ها زمین های کشور، سیرآب شده است ودرسال نو نگرانی خشک سالی وجود ندارد.
او افزود که سال نو سال موفقیت برنامه های نیک است و دراین سال ازکوچکترین تا عالی رتبه ترین فرد کشور که برنامه  های نیک درتمام عرصه ها داشته باشند ، این برنامه ها با موفقیت انجام می شود. 
قندهاری اضافه کرد که درجریان سال نو مردم شاهد دو مهتاب گرفتگی و سه آفتاب گرفتگی در کشور خواهند بود وهمچنان ازدهم تا شانزدهم ماه اسد بارندگی صورت خواهد گرفت . احمدضیا احمدی 

حبیب الله حسام عالم دین: نوروز زنده‌شدن دوباره طبیعت است و به هیچ دینی تعلق ندارد.

احمد ضیا نورزی: برخی در این روز رسم آتش‌پرستان را انجام می‌دهند

نوروز، آغاز زیبایی طبیعت فرا می‌رسد. روزی که به روایت تاریخ ۳هزارسال قدمت دارد، اما در روزگار ما در رابطه به این جشن باستانی، تعبیر بافی‌های مختلف می‌شود و شماری این رسم تاریخی را کار مجوسان می‌گویند؛ اما شماری دیگر، این جشن رستاخیز طبیعت را زیبایی خلقت خداوند(ج) می‌دانند.
اما پرسش این‌است که آیا نوروز، این جشن باستانی بدعت است و یا می‌خواهند با بدعت این جشن بین‌المللی را به مجوسان نسبت دهند؟ به هر حال، این بحث را با علمای دین، اهل ادب، فرهنگ و اقشار مختلف جامعه شریک کردم.
حبیب‌الله حسام یکی از آگاهان علوم دین می‌گوید: هیچ فتوایی در خصوص حرام بودن نو روز وجود ندارد و این‌که بعضی‌ها شماری از احادیث را به حرام بودن نوروز ربط می‌دهند، ناشی از جهل و نادانی آنان است. او می‌گوید: اگر نص قطعی‌ در این زمینه وجود می‌داشت، علما هرگز در این زمینه باهم اختلاف نمی‌کردند.
تنها حبیب الله حسام چنین نمی‌اندیشد؛ شماری از علمای دین، پیوسته گفته‌اند که نوروز در افغانستان نه دیروز و نه امروز به حیث جشن مذهبی بزرگداشت شده‌است، بل از این جشن طبیعت قرن‌ها با همین رنگ و بو گرامی‌داشت به عمل آمده‌است.
کمال‌الدین حامد آگاه امور دین، در رابطه به ریشه‌ تاریخی این جشن گفت که نوروز قدمت افسانوی دارد که به شکل مستند مشخص نیست که در کدام دوره و روی کدام مبانی یک روز مخصوص پنداشته شده است. آغاز نوروز به زمان جمشید در عصر پیشدادیان بلخ بر می‌گردد که بیشتر از پنج هزارسال قبل از امروز می‌زیست و سلسله پیشدادیان، کیانیان و اسپه‌ها با ترتیب تاریخی هم از سلسله حکومت‌های سه هزار قبل از میلاد در بلخ می‌باشد.
او گفت که نو روز با دین زردشتی هیچ رابطه‌یی ندارد، زیرا زردشت موسس دین زردشتی در ۵۸۳ تا ۶۶۰ قبل ازمیلاد می‌زیست که فاصله میان رایج شدن نوروز و به دنیا آمدن موسس زردشت، حدود دوهزار و چهارصد سال می‌باشد. پس نوروز در حدود بیست و پنج قرن قبل از پیدایش دین مجوسان رایج بوده‌است و شاید از روی بی‌دقتی باشد که ما نوروز را از عیدهای مجوسان بدانیم.
با این حال عده‌ای از علمای دین اسلام به‌خاطر قدردانی از نعمت‌های خداوند(ج) استقبال از نوروز را بنابر آیت‌های قرآن مباح می‌گویند. چنانچه سید مسلم شاه اسدی آگاه علوم دین با ذکر آیت قرآن روز نخست سال را مبارک گفته‌است.
ترجمه: ( بدانيد كه خدا زمين را پس از مرگش زنده مى‏گرداند به راستى آيات [خود] را براى شما روشن گردانيده‏ايم باشد كه بينديشيد.) الحدید (۱۷)
مولوی فضل الهادی وزین می‌گوید که گرامی‌داشت از سال نو مشکلی ندارد اما موردهایی که اختلاف با دین اسلام دارد باید پرهیز شود.
او آنچه را که مباح و جایز در این روز می‌داند؛ این‌گونه برشمرد: احساس و ابراز سرور به‌مناسبت حلول سال نو هجری شمسی و آغاز فصل بهار، بیرون رفتن از منزل به قصد سیر و تفریح، پوشیدن لباس جدید و پاک، پختن غذای مورد پسند، تبریک گفتن حلول سال جدید هجری شمسی به دوستان و دعای خیر به یکدیگر به این مناسبت، تفریح و بازی‌های مباح مانند مسابقه‌های ورزشی، برگزاری محفل‌های ادبی، تنظیف منزل، نهال شانی و محاسبه نفس.
همچنان مولوی وزین انجام کارهایی زیر را در روز نوروز حرام می‌گوید: رفتن به مزار به قصد اجر و بلند کردن جنده به نیت ثواب و امر دینی، تخصیص روز اول سال برای رفتن به مقبره‌ها، طلب حاجت از مردگان، برگزاری محفل‌های فسق و فجور به مناسبت نوروز، تشبیه به پیروان آیین زردشت و آتش پرستان و عید پنداشتن نوروز.
از سویی هم  شماری در این باب حرف و حدیث‌های دیگر دارند؛ شماری به این باور اند که نوروز جشن طبیعت است و در اسلام مخالفتی با این روز وجود ندارد.
احمد ولی شیرزاد می‌گوید: نوروز روزی‌ست که طبیعت تغییر می‌کند و با آغاز نوروز همه، سردی و خستگی سه ماه زمستان را پشت سر می‌گذارند و این روز را با امید و شگون  یک سال نیک گرامی می‌دارند.
محبوبه محبوب یکی از باشندگان شهر کابل می‌گوید: نوروز جز فرهنگ و عنعنه‌های ماست. مردم براساس آن سال جدید را با تازگی و دید مثبت آغاز می‌کنند.
اما عده‌ای از مردم نوروز را عید آتش پرستان می‌دانند. چنانچه در این مورد عبدالبصیر مومند یکی از باشندگان شهر کابل می‌گوید که نوروز در اسلام حرام است و نباید گرامی‌داشت شود.
همچنان احمد ضیا نورزی باشنده دیگر شهر کابل می‌گوید که نوروز عید مجوسان است. در این روز مردم رسم آتش‌پرستان را انجام می‌دادند. چنانچه بر اساس حدیثی زمانیکه پیامبر اسلام به مدینه هجرت کرد، خطاب به مسلمانان گفت در اسلام دو عید است که عید رمضان و عید قربان می‌باشد.
او می‌گوید که بابراین دلیل من نوروز را به عنوان جشن قبول ندارم.
اما باید گفت که آيين‌ها، آداب، رسوم و سنت‌های قديمی هر سرزمينی، يادگارهای پر بها از گذشته‌های دور مردم آن است. بنابر آن، برخی آداب و رسم‌های نیکو نیز در روز نوروز در میان مردم افغان زمین، دیده می‌شود.
نوروز در افغانستان قدمت چند هزار ساله دارد و رسم‌ها و آیین‌های ویژه نوروزی سال‌هاست که نسل به نسل میان افغانان منتقل می‌شود. مردم افغانستان نوروز را آغاز فصل طراوت و زندگی مجدد طبیعت می‌دانند و برای رهایی از زمستان سرد و خشک و استقبال از نوروز از هفته‌ها قبل آماده این جشن می‌شوند.
نوروز از بیش از سه‌هزار سال به اینسو از سوی مردم مناطق مختلف دنیا به مثابه تحول و دگر گونی بزرگ طبیعت در حوزه فرهنگ وادب کهن بزرگداشت می‌شود؛ به این معنا که پیشینه جشن نوروز به قبل از اسلام بر می‌گردد و بزرگداشت از این روز، حتا پس از ظهور اسلام و تاکنون ادامه داشته است.
همچنان نوروز به عنوان یک تحول فرهنگی و طبیعی، در سال 2009میلادی از سوی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو به عنوان میراث فرهنگی و معنوی، بشریت ثبت شد. علاوه براین، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال 2010میلادی با تصویب یک قطعنامه، 21 ماه مارچ مطابق اول حمل  را به عنوان روز جهانی نوروز به رسمیت شناخت  و نوروز، با یک پیام و یک قطعنامه به یک جشن بین المللی مبدل شد.

لیزا حصاری،گزارشگر افتخاری آژانس باختر


پوهنمل دکتور احمد فرید اسداللهی : با هیچ منطقی جور نمی آید که جشن طبیعت را به مسایل دینی ربط دهیم.

کابل 27 حوت باختر
نوروز در افغانستان قدمت چندین هزار ساله دارد و رسوم وعنعنه ویژه نوروزی، سال هاست که نسل به نسل به مردم منتقل می شود. مردم افغانستان از نوروز به عنوان آغاز فصل طراوت و رهایی از زمستان تجلیل می کنند. هفته ها قبل آمادگی برای برگزاری نو روز می گیرند این از جمله مهمترین آنها سمنک، خانه تکانی ، مهمانی و غیره می باشد .
اینکه نوروز از کجا آغاز شده است و در افغانستان و دیگر کشورها چگونه نهادینه شد و تجلیل می شود ، مصاحبه یی با پوهنمل دکتور احمد فرید اسداللهی ، استاد ادبیات دانشگاه کابل انجام داده ایم که می خوانید.
پرسش : در مورد ریشه تاریخی نوروز بگویید ؟
پاسخ : هر چند نوروز تاریخ بسیار طولانی دارد .اما منشآ و زمان پیدایش نوروز به گونه دقیق  معلوم نیست، اما شماری  نوروز را به زمان جمشید ارتباط می دهند و افسانه های دارد که جمشید در زمان سلطنت خود، یک روز آفتابی درخشان وبا طراوت را نوروز مسما کرد، و از همان زمان تا حال تجلیل می شود .
جشن نوروز یا آغاز بهار ، از آیین های قدیمی یعنی دهقانان ها بوده است .
این جشن که شاید از دوران حتی قبل از زمان هخامنشی ها توسط مردم برگزار می شد تامدتی جشن مردمی محلی بود . که بعد ها به دلیل طبیعت ، غیر دینی و غیر سیاسی خود ، به جشن عمومی برای همه مردم مبدل شد .
پرسش : نوروز در کدام مناطق و کشورها بیشتر تجلیل می شود ؟
پاسخ :  در واقع مناطق سبزه زار و گندم زار، محل هایی می باشد برای تجلیل از نوروز روایت شده است. یعنی گندم وابستگی خاص به نوروز دارد. چون با جوانه زدن گندم ، مردم آن زمان به پیشواز نو شدن طبیعت و سبز شدن ، این روز را جشن می گرفتند .
امروز در سراسر خاورمیانه ، آسیا و آسیایی میانه ، نوروز برگزار می شود .
آیین نوروزی در هر کشور متفاوت می باشد . از جمله در ایران که این جشن سیزده روز برگزار می شود. و با رسم و عنعنات خود این روز را تجلیل می کنند . اما در تاجکستان مردم نگاه دیگری به نوروز دارد . آنان نوروز را نو شدن طبیعت ، نو شدن فکر و زندگی تعبیر می کنند.
آنها دو سه روز قبل در نهاد های دولتی این جشن را برگزار می کنند . و از آغاز تحول سال تا روز ششم حمل در این کشور،رخصتی عمومی می باشد . با برنامه های بسیار گسترده وبا آیین وسنت های محلی شان از آن استقبال می کنند .
اما باتاسف، نوروز در افغانستان تنها یک روز برگزار می شود . و نهاد های دولتی کمتر در تجلیل نوروز نقش دارند و بیشتر روز دهقان را برجسته می کنند.
پرسش : بسیاری در مورد مهد نوروز اختلاف دارند شما چه می گویید ؟
پاسخ : مهد نوروزافغانستان است . تا هنوز با آن که درکشور از نوروز فقط با اول حمل استقبال می کنند، اما مردم قبل از آغاز سال نو به استقبال این جشن خجسته آماده می شوند. هفت میوه آماده می کنند ، هفت سین آماده می کنند، خانه تکانی می کنند، سمنک می اندازند. خلاصه مردم نوروز را با انواع آمادگی ها، همه ساله گرامی می دارند.
پرسش : عده یی تجلیل نوروز را حرام می دانند. دیدگاه شما در این مورد چیست ؟
پاسخ : حرام دانستن نوروز در هیچ منطقی جور نمی آید که ما نو شدن طبیعت را ربطی به مسایل دینی بدهیم . با چه منطقی حکم می کنند که نوروز حرام است . هیچ ربطی به دین ندارد و جز فرهنگ است.
اگر دقت کنیم دیده می شود که نوروز به پیشواز و احیای دوباره طبیعت تجلیل شده است و می شود .
چندین سال می شود که تبلیغ می کنند که نوروز مربوط آیین زردشت است. در حالیکه چنین نیست . به همین خاطر ممکن تلاش شده باشد به نحوی به این رویداد باستانی صبغه دینی و مذهبی بدهند.
کوشش می کنند این فرهنگ باستان را به نحوی زیر سایه مسایل خرافاتی قرار بدهند . به طور مثال به رفتن به زیارتگاه ها انگشت می گذارند، در حالی که این موضوع به سال نو ارتباط ندارد .
پرسش: شما چگونه نوروز را تجلیل می کنید ؟
پاسخ : به عنوان یک مسلمان هر آنچه که در سنت ذکر است و مطابق فرهنگ افغانستان از آن پیروی می کنیم . و از سال نو به عنوان یک سال صلح و پیروزی و دور از جنگ و بی ثباتی استقبال خواهیم کرد .
او در آخر گفت : نوروز به پشنهاد آذربایجان در سال 2010 از طرف سازمان ملل متحد  با تصویب قطعنامه یی به عنوان فرهنگ صلح " روز جهانی نوروز" به رسمیت شناخته شد.

نقیب ملکزاده خبرنگار افتخاری آژانس باختر

 

احمد فرید عارفی : دین را نباید با عرف یکجا کرد.

کابل 27حوت باختر
از چندی به این طرف بحث های پیرامون نوروز گسترده تر شده است. برخی این رسم باستانی را با دین ربط نمی دهند ، اما شماری نوروز را زخم زبان می زنند و به آن تهمت می بندند.
احمد فرید عارفی رییس دانشکده حقوق باختر در این مورد گفت :بحث اینکه آیا نوروزحلال است یا  حرام ! از سال های خیلی قبل تا به امروز یک بحث جدال بر انگیز است . معضل بزرگ در جامعه ما اینست که ما دین را با عرف مخلوط می کنیم . و اصل ومنشآ تمام اختلافات از همینجا سرچشمه گرفته است.
او گفت: لازم نیست که ما تحول سال را پیوند به عقیده و دین بدهیم .هرگاه ما نوروز را پیوند به عقاید و دین بدهیم ، بدون شک حرام است .
وی افزود که نوروز در اسلام ریشه دارد . این ریشه عبارت اند از زنده شدن بعد از مرگ . در قرآن کریم به صراحت ذکر شده است که ( آیا نمی بینید به زمین که چگونه بعد از مرگ دوباره زنده می شود ) .
وقتیکه موضوع احیای مجدد است و نوروز خودش عظمت وبزرگی الله "ج" را بازگو می کند . روی این اساس هرگاه نوروز را به عنوان عرف و نوآوری تجلیل کنیم ، حرام نیست. به شرطی که با دین وعقاید دین خود، پیوند ندهیم .
او بیان داشت که قبل از اسلام هم نوروز وجود داشت و نوروز وابسته به یک دین و مذهب نیست .
احمد فرید عارفی گفت این یک تحول است و از قدیم وجود داشت ،وهر دینی که آمد ، نوروز را به عنوان یک فرهنگ و عرف پزیرفت و تجلیل کردند ، نه به عنوان رکن های دین و مذهب .
به گفته وی نوروز یک تحول است هیچ کس نمی تواند از این تحول جلوگیری کند و هیچ کس نمی تواند منکر این موضوع شود.
پس به عنوان یک مسلمان ، آنچه که در قرآن و سنت ذکر است  نوروز را تجلیل کنیم .
نقیب ملکزاده خبرنگار افتخاری آژانس باختر

 

آمادگی ها برای سال نو

کابل 27 حوت باختر
شهروندان فارغ از دغدغه هایی که نوروز چیست و چگونه باید به استقبال آن شتافت آمادگی می گیرند تا از این جشن خجسته به گونه بهتراستقبال کنند. این آمادگی ها کدام ها می باشند.
سمنک
زرمینه طاهری باشنده شهر کابل که با گرم و سرد روزگار آشنا می باشد در رابطه به سمنک می گوید :
برخی سمنک را نذر می دانند و به استقبال از سال نو آماده می کنند به صورت معمول سمنک را زن ها دختر ها برای تجلیل از سال نو آماده می کنند. او گفت سمنک از گندم تهیه می شود البته بعد از پانزده روز آب دادن سبز می شود و ریشه می کشد ریشه  آن را شیرکشی می کنند با آرد مخلوط می کنند و بعد از چند ساعت آتش و کف چه زدن پخته می شود.

هفت سین
بسیاری برای استقبال سال نو هفت سین آماده می کنند. حورا صمدی در این مورد گفت: هفت  سین به خاطر تجلیل از سال نو آماده می شود. یک تعداد از مردم هفت نوع خوراک که نام آنها با سین آغاز می شود مانند سیر، سیب، سرکه، سکه، سمنک، سمارق و سنجد روی دسترخوان می چینند و سال نو را با صرف آنها اما بدون سکه  تجلیل می کنند .
هفت میوه
احمد جاوید یک تن ا ز باشندگان شهر کابل می گوید که بسیاری در آغاز سال نو هفت میوه آماده می کنند. به باور وی شگون خوب دارد. وی گفت که هفت میوه از هفت درخت به عنوان برکت خانه در آغاز سال نو در سفره چیده می شود. و به مهمانانی که می آیند به تبریکی سال نو تعارف می شود.

میوه تر کده
رویا رمزی محصل پوهنتون کابل  در این مورد می گوید که این یک رسم است که چند نوع میوه را تر می کنند و به پیشواز سال نو آن را صرف می کنند.
او گفت که با میوه ترکرده از مهمانانی که به خاطر تبریکی سال نو می آیند پذیرایی می شوند.
سبزی چلو
شیلا که چهل بهار زندگی را پشت سر  گذاشته است  و در مورد سبزی چلو گفت: شماری دیگر سفره نوروزی را با سبزی چلو زینت می دهند و شب اول سال نو را بسیاری از خانواده ها با پختن غذاهای خاص مانند، سبزی چلو آغاز می کنند و به این باور اند که هر گاه در آغاز سال غذا های خوب آماده می شود و تا آخر سال دسترخوان شان پرازغذاهای خوب خواهد بود
خانه تکانی
نیلوفر شهیدی در این مورد گفت که قبل از حلول سال نو خانواده ها تلاش می کنند که به پاکاری خانه های شان بپردازند قبل از آغاز سال نو زن ها و دختر ها منازل شان را پاک می کنند  تا  آغاز سال جدید را با پاکی و صفاهی شروع کنند آنان با خانه تکانی می خواهند آنچه از زمستان در منازل شان باقی مانده است همه را دور می کنند.

سبزه لگدی
حمید احمدی در این مورد گفت که مردم با آغاز سال نو به محل های سبز می روند و سبزه ها را لگد می کنند او گفت سبزه نمادی از شادی و خوشحالی است و در روز های سال نو مردم ما بیشتر برای سبزه لگد کردن به جا هایی که سبزه وجود داشته باشد می روند تا از قدم زدن روی سبزه ها و تنفس هوای تازه بهاری شاد شوند.
یلدا احمدی خبرنکار افتخاری باختر

 

دوبیتی های نوروزی 

چو صبح رایت خورشید آشکار کند
ز مهر قبله افلاک زرنگار کند
رسید موسم نوروز و گاه آن آمد
که دل هوای گلستان و لاله زار کند
**************
یک عالمه عطر بید تقدیم تو باد
تبریک بسی شدید تقدیم تو باد
تنها دل و قلوه ایست دارایی ما
این هم دم صبح عید تقدیم تو باد
************
آیینه ی روز گار لبخند خداست
آرامش سبزه زار لبخند خداست
از عطر نگاه باغها دانستم
نام دگر بهار لبخند خداست

خوش آمد گل وز آن خوشتر نباشد
که در دستت به جز ساغر نباشد
زمان خوشحالی در یاب و در یاب
که دایم در صف گوهر نباشد
***********
تا یار مددگار است نوروز مبارک باد
تا سبزه پدیدار است نوروز مبارک
ای عقل امانم ده دیوانه سرمستم
امشب شب دیدار است نوروز مبارک باد
*********
زکوی یار می آید نسیم باد نوروزی
از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی
چو گل گر خرده ای داری خدا را صرف عشرت کن
که قارون را ضرر ها داد سودای زراندوزی


***********
زجام گل دگر بلبل چنان مست می لعل است
که زد بر چرخ فیروزه صفیر تخت فیروزی
به صحرا رو که از دامن غبار غم بیفشانی
به گلزار آی بلبل غزل گفتن بیاموزی
********
زبان گشود پرستو که نوبهاران شد
ولی چو بال آورده تیر باران شد
بهار آمد و شعر بهشت بر لب داشت
اسیر خاطر خونین سوگواران شد
***********
بهارا ناز کم کن چانه کم زن
بهای این لب پرخنده ات چند
بهارا نوبهار بلخ تلخ است
بیاور از سمرقند خودت قند
گرد آورنده یلدا احمدی

نوروز در اشعار شاعران
حافظ
نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد
ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد داد
چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد
این تطاول که کشید از غم هجران بلبل
تا سراپرده گل نعره زنان خواهد شد
گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگیر
مجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شد
ای دل ار عشرت امروز به فردا فکنی
مایه نقد بقا را که ضمان خواهد شد
ماه شعبان منه از دست قدح کاین خورشید
از نظر تا شب عید رمضان خواهد شد
گل عزیز است غنیمت شمریدش صحبت
که به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد
مطربا مجلس انس است غزل خوان و سرود
چند گویی که چنین رفت و چنان خواهد شد
حافظ از بهر تو آمد سوی اقلیم وجود
قدمی نه به وداعش که روان خواهد شد
ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی
از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی
چو گل گر خرده‌ای داری خدا را صرف عشرت کن
که قارون را ضررها داد سودای زراندوزی
ز جام گل دگر بلبل چنان مست می لعل است
که زد بر چرخ فیروزه صفیر تخت فیروزی
به صحرا رو که از دامن غبار غم بیفشانی     
به گلزار آی کز بلبل غزل گفتن بیاموزی


مولانا
بهار آمد بهار آمد بهار مشكبار آمد
نگار آمد نگار آمد نگار بردبار آمد
صبوح آمد صبوح آمد صبوح راح  و روح آمد
خرامان ساقی مه رو به ایثار عقار آمد
صفا آمد، صفا آمد كه سنگ و ریگ روشن شد
شفا آمد شفا آمد شفای هر نزار آمد
حبیب آمد حبیب آمد به دلداری مشتاقان
طبیب آمد طبیب آمد طبیب هوشیار آمد
سماع آمد سماع آمد سماع بی صداع آمد
وصال آمد وصال آمد وصال پایدار آمد
ربیع آمد ربیع آمد ربیع بس بدیع آمد
شقایق ها و ریحان ها و لاله خوش عذار آمد
كسی آمد كسی آمد كه ناكس زوكسی گردد
مهی آمد مهی آمد كه دفع هر غبار آمد
دلی آمد دلی آمد كه دل ها را بخنداند
می ای آمد می ای آمد كه دفع هر خمار آمد
كفی آمد كفی آمد كه دریا دُرّ ازو یابد
شهی آمد شهی آمد كه جان هر دیار آمد
كجا آمد كجا آمد كزینجا خود نرفته است او
ولیكن چشم گه آگاه و گه بی اعتبار آمد
ببندم چشم و گویم شد، گشایم گویم او آمد
و او در خواب و بیداری قرین و یار غار آمد
كنون ناطق خمش گردد كنون خامش به نطق آمد
رها كن حرف بشمرده كه حرف بی شمار آمد

عطار
ای بلبل خوشنوا فغان كن
ای بلبل خوشنوا فغان كن
عید است نوای عاشقان كن
چون سبزه ز خاك سر برآورد
ترك دل و برگ بوستان كن
بالشت ز سنبل و سمن ساز
وز برگ بنفشه سایبان كن
چون لاله ز سر كله بینداز
سرخوش شو و دست در میان كن
بردار سفینه‌ غزل را
وز هر ورقی گلی نشان كن
صد گوهر معنی ار توانی
در گوش حریف نكته‌دان كن
وان دم كه رسی به شعر عطار
در مجلس عاشقان روان كن
ما صوفی صفه‌ صفاییم
بی خود ز خودیم و از خداییم

خواجو
عید آمد و آن ماه دل افروز نیامد
دل خون شد و آن یار جگر سوز نیامد
نوروز من ار عید برون آمدى از شهر
چونست كه عید آمد و نوروز نیامد
مه مى طلبیدند و من دلشده را دوش
در دیده جز آن ماه دل افروز نیامد
آن ترك ختايی بچه آیا چه خطا دید
كامروز علی رغم بدآموز نیامد
خورشید چو رسمست كه هر روز برآید
جانش هدف ناوك دلدوز نیامد
تا كشته نشد در غم سوداى تو خواجو
در معركه عشق تو پیروز نیامد
گردآورنده یلدا احمدی

 


 

Last modified on چهارشنبه ، 29 حوت 1397 ، 07:05

Leave a comment

Make sure you enter the (*) required information where indicated.
Basic HTML code is allowed.