16 سرطان 1399

RSS Facebook

اعلانات

خبر های جدید

سه واقعۀ مثبت ویروس کرونا درپنجشیرثبت شد

بازارک ۱۶سرطان باختر سه مورد تازۀ ویروس کرونا امروز درپنجشیربه ثبت...

طالبان دومرد را ازمربوطات بامیان ربودند

پلخمری 16 سرطان باختر طالبان دومرد ملکی را از مربوطات بامیان...

هندبه سومین کشور با بیشترین مبتلایان کرونا مبدل شد

دهلی جدید/ دویچوله/ ۱۶ سرطان/ باختر هند امروز گفت که شمار...

Youtube Player

khantry design

اعلانات

تبصره و مرور بر مطبوعات

کابل/ ۱۶سرطان/ باختر
رهایی زندانیان نمی تواند پیش شرط برای آغاز گفت وگوهای صلح باشد٬ طالبان باید برای حل مسایل مهمتر آماده شوند.
مفسر آژانس باختر می نگارد؛ مساله ختم خشونت آغاز گفت وگو ها میان افغانان و رهایی زندانیان مسایل مطرح شده در توافق صلح میان امریکا و طالبان است که در اوایل حوت در دوحه امضا شد.
دولت به منظور تقویت روند صلح٬ ایجاد اعتماد و آغاز هر چه زودتر گفت وگوها میان افغانان٬ تاکنون اضاقه از چهار هزار زندانی طالبان را رها کرده است٬ مگر طالبان به رهایی پنج هزار زندانی تاکید دارند و آغاز گفت وگوها میان افغانان را منوط به رهایی تمامی زندانیان شان دانسته اند.
انتظار می‌رفت که طالبان! رهایی بخشی از زندانیان‌شان را به عنوان حسن نیت حکومت افغانستان در نظر بگیرند و گفت‌وگوها میان افغانان آغاز شود، اما طالبان تاکید می‌کنند که رهایی کامل زندانیان٬ پیش‌شرط آنان برای اشتراک در این مذاکرات است.
دولت متعهد به رهایی زندانیان بیشتر طالبان است مشروط به آن که رهایی زندانیان باید کاهش خشونت ها را در قبال داشته باشد در این صورت رهایی زندانیان می تواند عامل تقویت روند صلح  شود٬ مگر با رهایی اضافه از چهار هزار زندانی طالب٬ این گروه خشن تر از گذشته عمل کرده است.
طالبان از مذاکره حرف می زنند٬ بر رهایی زندانیان شان تاکید می کنند٬ مگر مردم را همچنان می کشند و همچنان خشونت می کنند.
مردم تقاضا دارند٬ آنانی که مردم را می کشند آزاد می شوند٬ مگر کشتار مردم متوقف نشده است.
صلح جاده یک طرفه نیست که در آن تنها رهایی زندانیان یک اصل و یک معیار باشد.
حسن نیت و اراده دولت برای آزادی زندانیان طالبان واضح است٬ مگر طالبان نباید بر امتیاز گیری یک جانبه تاکید داشته باشند٬
مردم حق دارند که بگویند که پیش از آن که تمامی زندانیان طالبان آزاد شوند و پیش از آن که مذاکرات آغاز شود٬ طالبان باید خشونت ها را کم کنند و حتا آن را قطع کنند. طالبان از دین٬ وطن و مردم حرف می زنند٬ مگر در عمل با ازدیاد خشونت٬ مردم را می کشند.
اگر آنان از اراده شان برای صلح می گویند: باید دراین عزم  صادق باشند و بدانند که هدف  هر تصمیم سیاسی و مذاکره ثبات است.
بی ثباتی و ایجاد خشونت نه صلح می آورد و نه باعث تقویت ثبات می شود.
درست است که مذاکره امتیازگیری است٬ مگر این امتیاز گیری نباید با خون مردم حصول شود.
اگر طالبان به صلح می اندیشند٬ باید در کنار دولت فرصت های صلح را ایجاد کنند٬ صلح که برای مردم قابل درک و لمس باشد.
طالبان باید به گونه حسن نیت واحترام به اراده  مردم٬ جنگ و حمله های شان را به گونه کامل قطع کنند٬ تا مردم٬ نیت آنان برای قطع جنگ و رسیدن به صلح را درک کنند. تحلیل  سیاسی

کابل/ ۱۵ سرطان/ باختر
ادامه خشونت ها ز سوی طالبان پذیرفتی نیست و این گروه، جز تمکین به خواست مردم افغانستان و جامعه جهانی که ختم خشونت را می خواهند راه دیگری ندارد. مفسر آژانس باختر می نگارد؛ روز گذشته سه دیپلمات ارشد که از مراجع و کشور های قدرتمند نمایندگی می کنند ، پیام واضح برای گروه طالبان داشتند این گروه یا خشونت ها را قطع کنند و یا این که منزوی خواهند شد.
نماینده ملکی ناتو در افغانستان به صراحت گفته است « ادامه خشونت ها از سوی طالبان پذیرفتنی نیست،ادامه چنین یک وضعیت می تواند روند سیاسی و گفت وگو های صلح را به چالش کشد.» سفیر امریکا در کابل گفته است«انتظار میرفت با امضای توافق نامه صلح،خشونت ها در افغانستان کاهش یابد که چنین نشد و این مایه نگرانی ما است» ضمیر کابلوف نماینده رییس جمهوری روسیه برای افغانستان گفته است« طالبان می توانند یک بخشی از حکومت در افغانستان در آينده باشند،اگر این گروه بخواهد به زور در افغانستان به پیروزی برسد جامعه جهانی با آنان مخالف خواهند بود» این دپیلماتان در حالی از ادامه خشونت از سوی طالبان حرف می رانند و نسبت به پیامد آن هشدار می دهند که روز گذشته شورای امنیت ملی بیان داشته است که در یک ماه گذشته طالبان ۱۵۰۰ حمله بر نیروهای دولتی انجام داده اند. این رقم، بلند ترین رقم در طول منارعه نزده ساله افغانستان است که نشان می دهد طالبان برای رسیدن به مقاصد، آنهم بعد از توافق صلح این گروه با امریکا انجام داده است. کاهش صریح خشونت ها یکی از مواد اصلی این توافق است مگر ۱۵۰۰ حمله در یک ماه نمایانگر آن است که طالبان برای امتیاز گیری های سیاسی خشن تر از هر وقت دیگر اند. باور ها به این است ، شماری از کشور ها، که اهداف کوتاه و درازمدت در قبال طالبان دارند برای این گروه هویت سازی کاذب کرده اند واین سبب شده است که این گروه واقعیت های موجود در افغانستان،منطقه و فرا منطقه را درک نکنند و جسارت پیدا کنند که انجام آن تخریب روند سیاسی حل معضل افغانستان خواهد بود. در شرایطی که طالبان باید برای شرکت در گفت وگو های صلح ترغیب شوند مگر برای آنان هویت سازی می شود وبه جای مطرح کردن مسایل حاد که ختم خشونت ها و شرکت در گفت وگو های صلح است با این گروه مسایل اقتصادی، سرمایه گذاری و مسایلی که باید یک دولت انجام دهد مورد بحث قرار می گیرد. گروهی که هنوز هر مساله را از میله تفنگ نگاه می کند ، اقتصاد،سیاست، تجارت،آموزش و پرورش... را با اهداف نظامی یک جا کرده است و هنوز از فعالیت های مدنی و حکومتداری تعریفی ندارد، چگونه می تواند دیدگاه اقتصادی و یا برنامه هایی برای جذب سرمایه گذاری داشته باشد. حرف دقیق این است که طالبان در شرایط موجود،که مقطعی و زود گذر است برای شماری از کشور ها یک ابزار اند مگر طالبان این مساله را درک نکرده اند. مشکل در این است که طالبان برخلاف واقعیت های که درافغانستان ،منطقه و جهان وجود دارد حرکت می کنند و خشونت را راه رسیدن صریح به اهداف شان می دانند. مگرکار گیری خشونت در روند سیاسی تکتیک شکست خورده است. اگر طالبان فکر می کنند که با خشونت آفرینی، دارند کار درست و مناسب برای رسیدن به اهداف سیاسی شان می کنند این یک خود فریبی است .
امروز مردم افغانستان شاهد رسیدن طالبان به اوج خشونت ها در کشور اند، جهان به چنین یک عملکرد نادرست انگشت می گیرد مگر طالبان خواست مردم و جامعه جهانی را نادیده می گیرند. مگر حرف های سه دیپلمات که هرکدام ازیک سازمان و یا کشور قدرتمند نمایندگی می کنند این پیام را می دهد که هر عمل طالبان قابل تحمل نیست و بالاتر از آن، این گروه نباید به فکر اعاده امارت اسلامی خود باشد و این گروه نباید فکر کند که افغانستان را به عقب برده می تواند.
شرایط امروز در افغانستان وجهان می خواهد که با قضایا ،با منطق و درایت ملی برخورد شود،دیگر جای تحجر وجود ندارد و تحجر هم پذیرفتنی نیست. بهتر است که طالبان به خواست مردم و جامعه جهانی که دوری از خشونت و حل مسایل از راه منطق و تعقل است تمکین کنند و دیگر مانع دربرابر صلح در کشور نباشند . تحلیل سیاسی

کابل/ ۱۴ سرطان/  باختر
نماینده ویژه وزارت خارجه امریکا برای صلح افغانستان از حکومت افغانستان و طالبان خواسته است تا موانعی را که در برابر صلح قرار دارد برطرف کنند و برای آغاز گفت وگو های صلح کار کنند.
مفسرآژانس باختر می نگارد؛ زلمی خلیل زاد نماینده ویژه وزارت خارجه امریکا برای صلح افغانستان در حالی از موجودیت موانع در روند صلح افغانستان حرف می زند و ازحکومت افغانستان و طالبان می خواهد که این موانع را برطرف کنند که دولت افغانستان برای آغاز گفت و گو ها میان افغانان تمامی آمادگی های خود را نهایی کرده است و منتظر تعیین زمان برگزاری این گفت وگو ها است.
اگر حرف از موانع در برابر این روند و این برنامه است ٬ دولت افغانستان تقریبا به تمامی خواست های طالبان پاسخ  گفته است تا این روند به پختگی برسد.
دولت افغانستان به منظور رفع موانع و ترغیب طالبان به گفت و گو ها٬ تاکنون اضافه از  سه هزارزندانی طالبان را رها  کرده است. بار ها خواستار انفاذ آتش بس با طالبان شده است تا فضای باور و اعتماد به میان آید و طرفین دور از خشونت ٬ دود و آتش با هم گفت وگو کنند.
مگر طالبان با تغییر موضع و بهانه تراشی های متعدد روند گفت وگو ها را متاثر کرده  اند.
آنان همیشه  با شرایط ووضعیت تازه وارد صحنه می شوند و هر بار یک حرف نو را مطرح می کنند پس طرف ایجاد کننده مانع واضح و روشن است و بهتر است که خلیل زاد حرف واضح و روشن در خصوص روند صلح افغانستان داشته باشد.
خلیل زاد از دو سال به این طرف مصروف  مذاکره با طالبان است ٬ اودر طول چند دور از مذاکرات خود٬ با طالبان حرف های زیادی داشت و مشکلات زیادی حل کرد و توافق نامه صلح را امضا کرد.
مگر قسمی که دیده می شود او از وضعیت چندان راضی به نظر نمی رسد.گاهی از ایجاد موانع در این روند سخن می گوید  و از حکومت و طالبان می خواهد که این موانع را از میان بردارند و گاهی هم از وجود مخربین در برابر صلح افغانستان سخن می گوید.
مگر در طول دوسال مذاکره با طالبان  وتماس با دولت افغانستان و کشور های دیگر او خوب دریافته است که موانع در برابر صلح در کجا است؟
بدون شک مانع در هر جایی که باشد روند صلح را متاثر می کند٬ در حالی که طالبان برای صلح تعهداتی دارند که باید به آن عمل کنند.
هفته گذشته اعضای هر دو مجلس شورای ملی در مباحثات شان امریکا را به گونه صریح متهم کردند که سیاست غیر متوازن را در قبال افغانستان روی دست گرفته است ٬دولت افغانستان را در حاشیه قرارداده است و روند صلح افغانستان را به انحصار خود کشیده است.
این موضع گیری اعضای دو مجلس شورای ملی٬ بیان کننده این است که امریکا باید در روند صلح افغانستان حرف واضح داشته باشد.
این که گفته شود«دولت افغانستان و طالبان باید موانعی را که در برابر صلح وجود دارد از میان بردارند» باید دقت کرد.
دولت افغانستان از زمان امضای توافق صلح میان امریکا و طالبان روی برطرفی موانع و تقویت این روند کار کرده است در حالی که طالبان در هر مرحله وهر زمان از خود شروط و شرایط داشته اند.
مقایسه یک دولت مسوولیت پذیر که از خود هویت تعریف شده حقوقی دارد با یک گروه شبه نظامی کار درست نیست.
دولت برای رفع مسوولیت های خود تلاش کرده است و کوشیده است که روند صلح تقویت شود مگر طالبان حرف ها و گفته های نا موزون داشته اند.
بهتر است که نماینده ویژه با شفافیت صحبت کند و هویت آنانی را همگانی کند که در روند صلح موانع ایجاد می کنند و یا آن را تخریب می کنند. تحلیل سیاسی

 

کابل/ ۱۳سرطان/ باختر
رقابت٬ جنگ های نیابتی و تبلیغاتی میان شماری از کشورها در افغانستان نه تنها که اوضاع این کشور را پیچیده کرده است بل این کار٬ فرصت های همکاری و همگرایی منطقه یی را از بین برده است.
مفسر آژانس باختر می نگارد؛ در روزهای اخیر امریکا و روسیه اتهام های علیه یک دیگر در افغانستان داشته اند.
روز نامه نیویارک تایمز که با اعتبار ترین و سابقه دارترین رسانه در امریکا است٬ در خلال یک هفته دو گزارش را دراین مورد که گویا سازمان های استخباراتی روسیه برای طالبان پول داده اند که عساکر امریکایی و دیگر کشورهای عضوی ایتلاف جهانی مبارزه علیه هراس افگنی را که در افغانستان حضور دارند٬ بکشند.
با آن که مقام ها در دو کشور «امریکا و روسیه» آن را رد کرده اند و رییس چمهور ترامپ آن را جعلی خواند٬ مگر گزارش دومی این روز نامه با نگرانی دنبال شده است.
در گزارش دومی٬ نیویارک تایمز گفته های خود را مستندسازی کرده است و از گرفتاری حداقل شش افغان از سوی حکومت افغانستان به جرم پول شویی و انتقال پول از روسیه به طالبان سخن گفته است.
این دو گزارش نیویارک تایمز سبب شده است که جمهوری خواهان و دموکرات ها در سنا و مجلس نمایندگان امریکا٬ آن را به بررسی گیرند و نهادهای استخباراتی آن کشور هم به کمک کارشناسان امور پولی این مساله را دنبال کنند.
مشکل در اینجا تمام نشده است.
به تعقیب نشر گزارش های نیویارک تایمز٬ مقام های روسیه در کنار آن٬ از محتوای این گزارش اظهار بی خبری کردند به صراحت نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان را به قاچاق موادمخدر و موادمعدنی از این کشور متهم کردند و این اتهام گذشته شان را که امریکا می خواهد داعش را به هدف سرگرمی روسیه٬ به افغانستان انتقال دهد تکرار کردند.
آنچه را که نیویارک تایمز گفته است و آنچه را که مقام روسی بیان داشته اند نمایانگر آن است که این دو فدرت بزرگ مصروف یک جنگ نیابتی٬ یک رقابت ناسالم و یک جنگ فرا گیر تبلیغاتی در افغانستان اند.
موضع گیری متضاد این دو کشوردر افغانستان٬ قدرت های منطقه یی را نیز فرصت و جسارت بخشیده است که در زمین افغانستان به جنگ و رفابت بپر دازند.
امروز پاکستان٬ سعودی٬ با جمع دیگر از کشورهای حوزه خلیج٬ مصروف یک جنگ نیابتی با ایران اند و همچنان تلاش دارند تا هند را نیز به مقابله وا دارند.
اگر به معضل افغانستان که از آن چهل سال می گذرد دقیق شویم این مشکلات و نابسامانی های اخیر زاده مشکلات داخلی این کشور نبوده است٬ بل با تجاوز بیرونی شکل گرفت و افغانستان به میدان رقابت شرق و غرب و کشورهای منطقه مبدل شد.
چهل سال قبل شوروی سابق به افغانستان لشکر کشید و غرب برای مهار شوروی هر کاری کردند٬ حالا که امریکا در افغانستان است روس ها برای زمینگیر کردن حریف هر کاری می کنند.
در وجود چنین یک کشمکش و رقابت است که معضل افغانستان فربه تر از هر روز دیگر است و هیچ روزنه امید برای حل آن دیده نمی شود.
رقابت٬ جنگ های نیابتی و تبلیغاتی میان شماری از کشورها در افغانستان نه تنها که اوضاع این کشور را پیچیده کرده است بل این کار٬ فرصت های همکاری٬ همکاری و همگرایی منطقه یی را از بین برده است.
در حالی که مشکل افغانستان آنچنان که دولت های روسیه وامریکا از آن تعریف دارند یک مشکل حاد منطقه یی و فرا منطقه یی است که باید در مشارکت بین المللی به آن رسیدگی شود و این نیاز به شکل گیری یک اجماع جهانی دارد.
مگر با تاسف٬ دیده عقده مندانه٬ رقابتی و انتقام جویانه٬ می تواند ایده و نظریه شکل گیری اجماع منطقه یی و فرامنطقه یی را در خصوص مساله افغانستان کمرنگ کند و در نهایت روند سیاسی حل معضل این کشور را تضعیف خواهد کرد که با این کار افغانستان همچنان در تمرکز فعالیت های گروه های هراس افگن بین المللی باقی خواهد ماند و کشورهای دور و نزدیک این کشور از ناحیه افغانستان نگران باقی می مانند و به این ترتیب نظم و همکاری های منطقه یی با چالش های زیادی همراه خواهد بود.
بهتر است که کشورهای بیرونی به جای رقابت٬ افغانستان را به مکان همکاری های اقتصادی مبدل کنند و از فرصت های که برای رشد اقتصادی٬ همکاری و همگرایی منطقه یی در این کشور وجود دارد سود برند.
حرف دیگر برای طالبان است٬ این گروه نباید دیگر ابزاری و وسیله برای کشور های بیرونی باشند.
گفته های نیویارک تایمز و نزدیکی این گروه با روسیه به جز تشدید رقابت های بیرونی در افغانستان و طویل شدن معضل کشور ما سودی دیگر ندارد٬ وقت آن است که طالبان ملی فکر کنند.
تحلیل سیاسی

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL