01 میزان 1398

RSS Facebook

اعلانات

خبر های جدید

Youtube Player

khantry design

اعلانات


تبصره و مرور بر مطبوعات

کابل   باختر   ۲۹    سنبله
زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در حالی نزدیک شدن است مگر چالش های امنیتی موجود است و مردم از این ناحیه نگران اند.
مفسرآژانس باختر می نگارد: تا برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در کشور٬تنهایک هفته دیگر باقی مانده است . مسوولان کمیسیون  مستقل انتخابات با آن که می گویند آمادگی ها برای برگزاری انتخابات نهایی شده است مگر نگرانی های شان را درباره  چالش های امنیتی هم بیان داشته اند.
حوا علم نورستانی رییس کمیسیون انتخابات در تازه ترین اظهاراتش گفته است که ما برای برگزاری انتخابات آمادگی کامل داریم ٬ مگرنگرانی های امنیتی موجود است.
تنها مسوولان کمیسیون های انتخاباتی نیستند که ازچالش های امنیتی در برابر روند انتخابات سخن می گویند.
وقایع اسفبار تروریستی که در روز های اخیر در کابل ٬پروان٬ننگرهار وزابل اتفاق افتاد و جان شماری از هموطنان ما را گرفت نمایانگر آن است که روند انتخابات با چالش های جدی مواجه است .
طالبان تهدید کرده اند که روند انتخابات را اخلال می کنند آنان با سازماندهی حمله های اخیر هراس افگنانی در روز های اخیر نشان دادند که در این تهدید شان جدی  اند.
طالبان با تشدید فعالیت های خشن و تند شان٬تلاش دارند تا از مسیر وحشت و دهشت ٬ در روند سیاسی برای خود بستر سازی کنند. مگر می شود با وحشت و دهشت ٬راه را برای مشارکت سیاسی باز کرد؟ و می شود با پا گذاشتن روی خون هموطنان خود٬خود را حاکم سرنوشت مردم کرد؟
طالبان با تشدید فعالیت های هراس افگنانه٬خشونت وتحجرزندگی را بر مردم ما دشوار کرده اند٬راهکار و روشی را که طالبان اختیار کرده اند در تضاد با ارزش های انسانی و منافع مردم افغانستان است.
مردم را باور براین است که تهدید طالبان نشان‌ دهنده بی‌توجهی  این گروه به زندگی انسان‌ها است.در حالی که مردم افغانستان از حقوق وآزادی های مدنی وسیاسی برخورداراند و این حقوق را قانون اساسی برای آنان داده است و باید احترام شود. اشتراک در انتخابات و تعیین اولی‌الامر از طریق رای مستقیم، حق شرعی و قانونی مردم افغانستان است که طالبان باید آن را درک کنند.
پس ایستادگی طالبان در برابر انتخابات ایستادگی در برابر مردم و تخطی از دساتیر دینی وبی ارزش خواندن اندیشه واراده مردم افغانستان است که هرگز برای مردم ما قابل قبول نیست 
مردم انتظار دارند تا مسوولان نظام از غیرنظامیان و شهروندان کشوردر طول روند  انتخاباتی محافظت کنند.
مسوولان نهاد های دفاعی و امنیتی تاکید دارند که آنان در برابرزورگویی و برنامه های ددمنشانه طالبان ایستاده اند  و با برنامه ریزی عملیات های تصفیه یی در بخش های مختلف کشور تلاش دارند تا زون فعالیت شان را گسترش دهند٬ سطح تهدید های بلند امنیتی را کاهش دهند و مراکز بیشتر رای دهی را باز کنند وهمچنان از شهروندان و غیر نظامیان در جریان برنامه های انتخاباتی حمایت کنند.
این مسوولان تاکید دارند که انتخابات یک روند ملی و سرنوشت ساز است  و اجازه نمی دهند تا مختل شود ویا سبوتاژ شود.
برای طالبان بهتر آن است که به جای زورگویی و وحشت آفرینی٬ بخت خودرا درآرا و اراده مردم آزمایش کنند. به رای و نظر مردم مراجعه کنند و دریابند که چقدر در جامعه افغانی جا دارند و چقدراز حمایت مردم برخوردار اند.
دولت افغانستان انتخابات را حق قانونی مردم می داند به حمایت خود از مردم ونتایج انتخابات تاکید دارد و از تمامی جریان های سیاسی به شمول طالبان می خواهد تا قدرت ونفوذ مردمی شان را ازبرنامه های ملی نظیر انتخابات نشان دهند در حالی که ایستادگی در برابر برنامه های ملی و تعهد برای اخلال آن٬ترس از محاسبه مردم است و باتاسف این ترس در وجود طالبان دیده می شود.
ختم /تحلیل سیاسی

کابل   باختر  ۲۸   سنبله
حملات هراس افگنانه ٬ نمی تواند مردم افغانستان را به زانو درآوردوطالبان باید بدانند که مردم ما تسلیم تحجروبربریت نمی شوند.
مفسرآژانس باختر می نگارد: بعد از آن که دونالد ترامپ رییس جمهور امریکا مذاکرات با گروه طالبان را لغو کرد٬گروه طالبان حملات هراس افگنانه شان را شدت بخشیده اند وبه این ترتیب٬ انتقام تصمیم ترامپ رااز مردم افغانستان می گیرند.
در جریان ده پانزده روزی که ترامپ از قطع کامل مذاکرات با طالبان خبر داد٬ بخش هایی از کشور شاهد مرگبار ترین حملات هراس افگنانه بوده است که در همه آن طالبان ادعای مسوولیت کرده اند.
طالبان در این مدت همایش های مردمی ٬نهاد های عامه ٬شفاخانه٬ مکتب پل و سرک ودر کل مردم را افغانستان را هدف قرار داده اند و جان شمار زیادی از هموطنان ما را گرفته اند.
آنچه امروز در برابر شفاخانه قلات درزابل اتفاق افتاد و یا حادثه یی  دیروز در شهر جلال آباد رخ داد و هراس افگنان طالب اداره توزیع تذکره را آماج قرار دادند و یا چند غریبکار و مردم عادی را در یک همایش مردمی در پروان از پا در آوردند و نظیر آن حوادث دیگر٬ همه نشانه از عملکرد عقده مندانه و ستیزجویانه طالبان است.
طالبان بااین گونه عملکرد به این فکر اند که قدرت و قوت شان را نشان می دهند و می توانند در صحنه سیاسی امتیاز گیری کنند در حالی که طالبان غلط فکر کرده اند و غلط محاسبه کرده اند.
طالبان باید بدانند که کشتار مردم وویرانی  کشور نمی تواند نشانه قوت و قدرت باشد٬حمله بر شفاخانه و یابریک نهاد عامه نمایانگر قدرت نه٬ بل نشانه ضعف ٬بیچارگی و درماندگی است.
با تاسف شمار معینی از کشور هایی که منافع راهبردی شان را در افغانستان و آنهم از مسیر طالبان دنبال می کنند برای این گروه یک هویت کاذب بخشیده اند و این گروه  را اضافه تر از آنچه که است وانمودکرده اند وطالبان مست از همین هویت کاذب اند ٬هویت اصلی طالبان باکشته شدن یک عسکرامریکایی واضح شد و نشان داد که این گروه تا کدام اندازه دنباله رو خارجیان اند٬ آنان برای آغاز دو باره گفت وگو با طالبان هر روزالتماس می کنند در حالی که برای زندگی افغانان کوچکترین ارزشی قایل نیستند.
مردم افغانستان با موضع گیری های خشک ومتحجرانه طالبان بهای عظیم پرداخته اند.
حوادث دوامدار هراس افگنانه در افغانستان نمایانگر آن است که در افغانستان تضاد منافع و جنگ منافع در جریان است .
در یک طرف این جنگ مردم افغانستان اند که در دفاع از هویت٬ارزش های معنوی ومنافع ملی شان اند و طرف دیگر متحجرانی اند که برای تاراج داشته های معنوی ٬تاراج هویت و سرزمین افغانان در رکاب بیگانگان  قرار گرفته اند.
طالبان و کشور های حامی آنان  باید بدانند که مردم افغانستان نمادی از مقاومت در برابر تجاوز٬ ستیزه جویی٬تحجر و بربریت اند وتسلیم تحجر نمی شوند.
تحلیل سیاسی

کابل   باختر۲۷سنبله
کشورهای همسایه و منطقه٬ بایدروابط شان را با افغانستان مطابق به معیار ها و قاعده های بین المللی عیار کنند وروابط شان را دولت محور تعریف کنند.
مفسرآژانس باخترمی نگارد: بعد ازآن که دونالدترامپ رییس جمهور امریکا مذاکرات صلح با طالبان را که تا امضای یک توافقنامه پیش رفته بود لغو کرد٬ طالبان که خود را در چوکات تفاهم نامه صلح با امریکا در چند قدمی پیروز می دیدند٬بیشتر متضرروآسیب پذیرجلوه کردند.
طالبان به منظور آن که فرصت ازدست رفته را دوباره به دست آورند دست به تقلا زده اند و برای بازگشت امریکاییان به میز مذاکره از هر شیوه وامکانات کار می گیرند گاهی التجا و عذر می کنند٬گاهی هم  تهدید می کنند و زمانی هم تلاش می کنند تا دوستان و همکاران منطقه یی و بین المللی شان را به رخ امریکا بکشند  و از این طریق امریکا را زیر فشار بیآورند.
به تاز گی یک هیئت چهار عضوی این گروه به روسیه و ایران رفته است.
هیئت طالبان در مسکو با مسوولان رده دوم وزارت خارجه روسیه روی همکاری روسیه با روند صلح افغانستان وحمایت این کشور از طالبان به بحث پرداخته است. طالبان قبل از این٬ از روسیه خواسته بودند که در پای توافقنامه صلح با امریکا به عنوان ضمانت کننده امضا کند پیشنهادی که با دلگرمی از سوی روسیه پذیرفته شده بود.
اما در ایران هیئت طالبان از موقف نسبتا بلندی با مسوولان وزرات خارجه آن کشور صحبت هایی کرده اند.(روند صلح، تحولات اخیر و مصوونیت پروژه‌های اقتصادی ایران و راهکار صلح پایدار) مسایل مورد بحث هیئت طالبان با مقامات ایرانی بوده است آنان به این ترتیب به دولت ایران پیام داده اند که آنان اندکه می توانند پروژه های اقتصادی ایران را در افغانستان تامین امنیت کنند.
از طرف دیگرعباس ستانکزی که یکی از مدیران دفتر سیاسی طالبان در دوحه است در مصاحبه با یک رسانه غربی از ترامپ خواسته است تا نمایندگان امریکا را به میز مذاکره بازگرداند و طالبان حاضر اند  که با امریکا آتش بس کنند.
اگر دقت شود٬ دراین فراخوان تنها به آتش بس با نظامیان امریکایی اشاره شده است٬ رنج و درد مردم افغانستان نه تنها نادیده گرفته شده است بل به گونه یی بر تداوم جنگ علیه مردم تاکید شده است.
از ته وبالا رفتن طالبان در روسیه و ایران گرفته تا فراخوان از امریکا برای برگشت به میز مذاکره٬ همه نمایانگرآن است که دراین تلاش ها٬ برای طالبان٬ صلح برای مردم یک اولویت نیست بل هدف راضی کردن امریکا است وکنار آمدن امریکا با این گروه است.
کشور های منطقه در حالی از هیئت طالبان میزبانی کردند که این گروه در طول یک ماه گذشته شنیع ترین اعمال را در برابرمردم افغانستان روا داشته اند٬ مردم در هیچ جای٬ از یک سالون برگزاری عروسی گرفته تا همایش مردمی ٬ از سرک گرفته تا دفاتر کاری ازشرارت های از طالبان در امان نیستند.
در تمامی این رویدا های هراس افگنانه طالبان ادعای مسوولیت کرده اند و به انجام آن فخر فروشی کرده اند . پس در وجود چنین یک تحجر و بربریت چگونه می توان حضورهیئت طالبان را در پایتخت های خود تحمل کرد و به آنان جریان های سیاسی نام داد در حالی که طالبان سازمان های هراس افگن جهانی را تکفیر و تقبیح نکرده اندو همچنان با این گروه ها در رابطه اند.
برای مردم ودولت افغانستان این مطرح نیست که طالبان برای هویت بخشیدن برای خود چه کردند و یا چه می کنند مگر توقع از کشورهای دوست و همسایه این است که روابط شان با افغانستان را به اساس معیار های پذیرفته شده جهانی شکل دهند و تعریف کنند این روابط باید دولت محور باشد.
در حالی که گروه طالبان یک خطر جدی برای امنیت منطقه و جهان است پس میزبانی از این گروه٬ خلاف تمام اصول و روابط میان کشورها است.
همسایه ها وکشورهای دوست افغانستان باید روابط شان را با طالبان به عنوان یک گروه شکل دهند و از هویت دهی کاذب به این گروه خودداری کنند.
از طرف دیگر طالبان که خود را یک گروه غیر وابسته می دانند٬ مگر با گذشت هر روز٬ روابط تازه با یک کشور خارجی ایجاد می کنند وکمک های مالی و تسلیحاتی این کشورها را برای خود توجیه می کنند.
پیشرفت های تازه در افغانستان٬ نقش و نیت هر یک از کشورهای ذیدخل در قضیه افغانستان را عیان می کند.
آنان با حمایت و یا میزبانی از طالبان این پیام را می دهند که بایدبرای دریافت کلید گم شده صلح در افغانستان به آنان نیز مراجعه شود٬ ورنه هر لحظه با یک نقشه جدید روند صلح در افغانستان را آشفته تر از دیروز خواهند کرد.
شماری ازكشورهای همسایه٬منطقه و فرامنطقه در محورپاکستان٬دارای سوابق تباه كننده در دخالت در امور افغانستان هستند كه ادامه این دخالت ها افغانستان را به سوی مكان امن برای جنایتكاران و تروریست ها سوق خواهد داد.
مگر یک مساله قابل دقت است که هم طالبان وهم حامیان شان در پایتخت های کشور های دیگر بدانند٬ سرنوشت افغانستان در بیرون ازکشور رقم نمی خورد؛ بل این افغانان اند که سرنوشت خود را دریک اجماع ملی در داخل کشور رقم خواهندزد. تحلیل سیاسی

کابل  باختر  ۲۶  سنبله
در حالی که طالبان جنگ شان را در افغانستان به نام مبارزه با نیروهای خارجی توجیه می کنند مگر هزاران جنگجوی خارجی را که عامل خشونت های زیادی در کشور اند جهاد گرنام می دهند وازموجودیت آنان با افتخار یاد می کنند.
مفسرآژانس باختر می نگارد٬ افغانستان ازچهار دهه به این طرف شاهد تحولات  ودگرگونی های زیادی بوده است٬ آغاز معضل کنونی در افغانستان٬با یک مداخله بیرونی شکل یافت ودر وجود مداخلات بیرونی تندتر و طولانی ترشد واین مداخلات بیرونی است که هنوز هم نمی گذارد تا افغانان به درد و رنج شان برسند و برای درمان کشورشان از ناهنجاری های کنونی یک نسخه مناسب ارائه دهند.
در اینجاعملکرد طالبان عمده ترین گروه مسلح مخالف مورد بحث است گروهی که علیه نظام موجود درافغانستان به نام مبارزه با نیروهای خارجی در جنگ است٬آنان جنگ شان را جهاد نام گذاشته اند وبه آن صبغه دینی و شرعی می دهند وآن را جنگ مقدس می دانند.
این گروه با موجودیت نیروهای خارجی در افغانستان مخالفت می کند ولی از موجودیت هزاران جنگجوی خارجی در کنار خود با افتخار یاد می کند واین جنگجویان را که اکثریت شان در کشور های خود به اتهام جرایم مختلف تحت پیگرد اند جهادگر می داند  و صدها خلاف ورزی این جنگجویان را نادیده می.
باری یک رسانه افغانی به نقل از منابع اطلاعاتی و منابع خارجی ادعا کرد که یک سوم حصه از اشین جنگی طالبان را٬جنگجویان خارجی تشکیل می دهند.
این رسانه واضح کرده است(تعداد جنگ‌جویان خارجی یی که در صفوف طالبان می‌جنگند بین ۳ تا ۴ هزار نفر است که شهروندان پاکستان، تاجکستان، ازبکستان، ایغور‌های چین، چیچن، عربان٬ پنجابیان٬تونسیان، عربستانیان، یمنیان و عراقیان می‌باشند. اما این رقم واقعی نیست و منابع استخباراتی و اطلاعاتی غربی تعدادشان را بین ۱۰ تا ۱۲ هزار نفر می‌دانند. این جنگ‌جویان برای طالبان مهارت‌های بمب ‌سازی، سوق و اداره و عملیات‌های چریکی آموزش می دهندو روابط طالبان با گروهک‌های تروریستی کشور‌های متبوع‌شان را تأمین می‌کنند. اکثر این جنگ‌جویان ناراضیان و جنایت‌کارانی هستند که در کشور‌های متبوع‌شان به دلیل ارتکاب جرایم علیه امنیت داخلی تحت پیگرد قانونی قرار دارندو افغانستان را پناهگاه امن و پوشش خوب مذهبی برای فعالیت‌های تروریستی و جنایت‌کارانه‌ ‌شان تحت نام دین مقدس اسلام انتخاب کرده اند.)
باور ها براین است ٬جنگجویان خارجی یی که در کنار طالبان و گروه های دیگر مسلح قراردارند برای طالبان و قومندانان آنان بمب‌سازی، حملات انتحاری وحملات دیگر تروریستی را آموزش می دهند٬نقش مشوره دهنده  را برای قومندانان  طالبان دارند٬ زمینه فراهم‌آوری کمک‌ها مالی از کشور‌های خلیج و کشور های دیگر برای طالبان مساعد می کنند و با حضور شان در کنار طالبان٬برای افراد این گروه انگیزه ٬ مورال و مشروعیت دینی و مذهبی می بخشند.
اگر جنگ طالبان و گروه های مسلح دیگر در افغانستان به خاطر موجودیت نیروهای خارجی است. این نیروها به درخواست دولت و مردم افغانستان در اینجا حضور ندارند٬تهدید های موجود علیه امریکا و کشور های غربی از ناحیه هراس افگنان بین المللی پای این کشورها رابه افغانستان کشانیده است وآنان حضور شان را از طریق شورای امنیت سازمان ملل مشروعیت بخشیده اند.
پس در وجود هراس افگنانی که  از مردمان و کشور های مختلف درکنار طالبان در  افغانستان  جا گرفته اند چگونه می توان امید داشت که نیروهای خارجی از افغانستان بیرون می شوند.
طالبان با ادامه حمایت از هراس افگنان خارجی و جا دادن آنان در کنار خود اسباب و بهانه حضور نیروهای خارجیان در افغانستان اند. این معضل زمانی برطرف شده می تواند که طالبان خارجی ها را به خوب و بد تقسیم نکنند وبدانند که هر خارجی اگر امریکایی است یا پاکستانی برای منافع خود و کشور خود در افغانستان حضور در این جا چیزی که  شده است منافع افغانان و کشور شان است. ختم تحلیل سیاسی

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL