26 سرطان 1398

RSS Facebook

اعلانات

خبر های جدید

نگاهی به نشرات شماری ازروزنامه های چاپی غیرحکومتی درپایتخت

نگاهی به نشرات شماری ازروزنامه های چاپی غیرحکومتی درپایتخت

کابل باختر/ ۲۵/ سرطان شماری ازروزنامه های چاپی غیرحکومتی درپایتخت که...

غاصبان زمین درلوگر بازداشت شدند

غاصبان زمین درلوگر بازداشت شدند

پل علم / باختر/ ۲۵/ سرطان بیست مرد درولسوالی چرخ لوگر...

معین سیاسی با سفیران جوان افغانستان و پاکستان برای صلح دیدارکرد

کابل ۲۵سرطان باختر ادریس زمان معین سیاسی وزارت امور خارجه با...

Youtube Player

khantry design

اعلانات


گزارشات
گزارشات

گزارشات (1310)

کابل   باختر   ۱۵  دلو
وضعیت خطرناک افغانستان در سال 2001 میلادی به خصوص بعد از حملات یازده سپتمبر به امریکا پای جامعه جهانی را به این کشور کشانید و ایتلاف جهانی مبارزه علیه هراس افگنی شکل گرفت .
با وجود تلاش هایی جامعه جهانی هراس افگنان در افغانستان مهار نشدند بل در وجود حمایت کنندگان بیرونی ٬ قوت یافتند و تهدید های ناشی از فعالیت گروه های هراس افگن جدی تر شد .
کشور های که تهدید های برخاسته از فعالیت هراس افگنان را در افغانستان جدی ارزیابی کرده اند و از سقوط دوباره افغانستان به دست گروه های تبهکار ٬هراس داشتند با این کشور وارد همکاری های راهبردی شدند تا از برگشت افغانستان به گذشته جلوگیری کرده باشند .
در سال های اخیر حکومت حامد کرزی ٬ افغانستان با دوست سنتی خود هندوستان پیمان همکاری های امنیتی امضا کرد و به همین ترتیب با کشور های دیگر نظیر امریکا ٬ بریتانیا ٬ المان ... و سازمان ناتو توافق نامه های همکاری های راهبردی را عقد کرد و درروز آغاز کار حکومت وحدت ملی ، توافق نامه همکاری های امنیتی و دفاعی را با امریکا امضا ی  کرد. در حالیکه حامد کرزی تا آخرین روز حکومت خود از امضا آن امتناع ورزید .
امضا توافق نامه های همکاری های راهبردی در کشور های مختلف منجمله امریکا  و سازمان ناتو این امیدواری ها را در میان افغان ها به میان آورده بود که این کشور در مفاد این توافق نامه ها از گزند مداخلات بیرونی به دور خواهد بود و در وجود حمایت جهانی ٬هراس افگنان و حامیان بیرونی آنها دیگر مجال فعالیت در افغانستان را از دست خواهند داد .مگر با تاسف چنین نشد  ٬ بل هراس افگنان دیده درآ تر شدند و حمایت کنندگان شان هم دست به بازی های بزرگتر و خطرناکتر زدند و برای هویت بخشی برای طالبان کار های بیشتر کردند .
کشور های که  با افغانستان وارد همکاری های راهبردی شده بودند بیشتر نظاره گر اوضاع باقی ماندند و حرف شان هم تنها در چوکات محکوم کردن  ویا وعده های خیالی خلاصه شد و افغانستان نتوانست از مفاد این توافق نامه سود ببرد .
در حالی که کشور هایی دیگر نظیر امریکا و سازمان ناتو به گونه یی یک جانبه از استفاده کردند .
آگاهان سیاسی افغان می گویند که این قرار داد ها نتواسته است که نیازمندی های افغانستان را  مرفوع سازد برخلاف افغانستان را در یک وضعیت پیچیده قرار داده است .
این آگاهان ٬ مدیریت قرار دادها را یک اصل مهم دانستند و می گویند بدون مدیریت ٬ این قرارداد ها جز کاغذ ٬اهمیت بیشتری ندارد .
جاوید کوهستانی آگاه مسایل سیاسی گفت:  پیمان ها ، توافقات قراردادها وتفاهمنامه ها اسناد رسمی اند که به خاطر مشارکت ،تامین منافع وتقسیم وظایف صورت می گیرد ،وآنچه مهم است مدیریت  این قرار داد ها است اگر مورد پیگیری قرار نگیرد فقط جز یک کاغذ ٬ چیزی دیگری  نیست .
کوهستانی با انتقاد از عملکرد حکومت گفت ، تا کنون هر پیمان یا توافقنامه که به امضا رسیده است ، صرف جنبه تبلیغاتی داشته  است واز آنها استفاده ابزاری صورت گرفته است .
کوهستانی می افزاید که کارشناسان داخل ارگ ،آگاهان مسایل حقوقی ،کارمندان وزارت خارجه وفعالان جامعه مدنی باید در یک چوکات مشترک مواد توافقنامه ها را  مورد پیگیری قرار می دادند ودر صورت ٬مواد آن را به نفع افغانستان تجدید کرده و با رسانه ها شریک می کردند ٬ کاری که نشد .
کوهستانی به گونه مثال مواد ذکر شده پیمان امنیتی با امریکا را نام بردو گفت که قبل از امضا ٬باید روی مواد ذکر شده آن بحث صورت می گرفت واز نظر حقوقی تجدید می شد.
آگاهان مسایل حقوقی ٬برنامه ریزی های دقیق را در تهیه مواد داخل قراردادها توسط کادر های مجرب حتمی  بیان کردند و می گویند که محتوای قرار دادها باید  به نفع افغانستان تمام شود .
نجیب محمود استاد دانشکده  حقوق دانشگاه کابل ٬عقد قراردادها را برای بهبود مناسبات فرهنگی ،اقتصادی ،سیاسی وامنیتی خیلی مهم وارزنده دانست و گفت:  ما با کشورهای متعدد پیمان ها وقراردادها وتفاهمنامه های متعدد داریم واینکه چقدر سود یا زیان برده ایم هم دیدگاه های متفاوت و متناقض وجود دارد اما اگر سود نبرده ایم درکل نمی شود تمام مسایل را به دوش جانب دیگر انداخت ما خود باید برنامه را ارائه کنیم تا جانب مقابل به فکر همکاری شود .
وی می افزاید  با وجود آنکه انتقادهای زیادی از قراردادها وجود دارد  اما پرداخت معاش منسوبان اردو٬یک بخش مهم و جز همان قرار دادها است که به نفع ما تمام شده است .
به همین ترتیب کارشناسان مسایل نظامی نیزبه عقد قرار دادها وتفاهمنامه ها دید متفاوت دارندومی گویند در عقد قرار داد اگر موازنه قدرت وجود نداشته باشد به ضررکشور ضعیف تمام می شود.
جنرال طاقت کارشناس امور نظامی می گوید: از موافقتنامه گندمک گرفته تا کنون موافقت نامه های دیگر  ٬ افغانستان از هیچ یک از این قرار داد ها وتفاهم نامه ها ٬سود نبرده است  چون همواره ضعیف عمل کرده است  و در برابر یک قدرت نتوانسته است ، اعتراض کند .
طاقت داشتن قدرت واستقلال را در عقد قرار دادها ٬شرط مهم دانست و گفت ما نیاز به پیمان نداریم در شرایطی که قرار داریم ما باید بی طرفی خود را حفظ کنیم که  وقتی قرار داد را امضا می کنیم منافع هردو طرف باید حفظ شود .
قاضی نظیر احمد حنفی عضو مجلس نمایندگان  نیز موازنه قدرت را در عقد قرار دادها لازمی می داند وی می گوید هر گاه کشور قوی قرار داد را نقض کند طرف ضعیف نمی تواند اعتراض کند.
حنفی عقد برخی قرار داد ها را به نفع مردم وکشور دانست و می گوید با قرار داد که با ایران عقد شد زندانیان افغان آزاد شد و به وطن برگشتند .
به همین ترتیب قرار دادهایی با ازبکستان وترکمنستان نیز داشته ایم که سود بردیم اما در موافقت نامه های دیگر منافع ما تامین نشد .
اما صبغت الله احمدی سخنگوی وزارت خارجه حرف های دیگر دارد ومی گوید: ما از این توافق نامه ها فایده های زیادی گرفتیم . او به خبر نگار آژانس باختر گفت در عصر حاضر کشورها به خاطر پیشبرد امور وهمکاری با کشورهای دیگری از راه امضای توافق نامه ها وارد عمل می شوند ومطابق آن مکلف به اجرای امور می شوند.
احمدی به صورت مطلق این ادعاها را که گویا افغانستان از عقد قرار داد ها ویا پیمان وتفاهمنامه ها به نفع خود استفاده نتوانسته است  ، به صورت کل رد می کند.
وی می گوید:  مواد قراردادها وتفاهمنامه ها توسط ادارات مربوط کارشناسی شده بعد روی هر ماده آن بحث صورت می گیرد ودر اخیر به امضا آماده می شود وبعد از امضا نیز مسلسل پیگیری می شود ،هرگاه تخطی ها صورت گرفته شده باشد از مجرای دیپلماسی تعقیب وحل می شود ومطابق مواد ذکر شده قرار داد هر دو جانب دارای حقوق مساوی اند وهیچ نوع فشار از یک جانب وارد نمی شود وی به گونه مثال از عقد پیمان امنیتی با ایالات متحده امریکا را نامبرد که مطابق آن ایالات متحده امریکا مکلف به  اکمال  وتجهیز اردوی افغانستان شد .
احمدی کمی وکاستی ها در اکمالات ویا تجهیز اردو ویا هم برخ موارد دیگر قرارداد ها را می پذیرد اما تاکید دارد که به خاطر بر آورده شدن تمامی انتظارها زمان بیشتر نیاز است.
این گفته ها در حالی بیان می شود که هر دو مجلس  شورای ملی٬ بر باز نگری توافق های راهبردی افغانستان با کشور دیگر به خصوص امریکا شده است ، تاکید کرده اند که برای افغانستان حق مساوی در تطبیق این موافقتنامه ها صورت گیرد یا افغانستان ازآن خارج شود .
اعضای این دومجلس می گویند که افغانستان از توافق نامه ها سود نگرفته است. صائم نعمت

کابل   باختر ۱۴  دلو
گفت و گو های اخیر میان  نمایندگان امریکا و طالبان با خوشبینی ها و بدبینی ها دنبال می شود ٬ روندی که صلح پنهانی ۤبه خود نام گرفته است  و جایگاه دولت افغانستان در آن مبهم و پرسش برانگیز باقی مانده است .
گزارشگر آژانس باختر می نگارد٬ نمایندگان امریکا و طالبان دور چهارمی از مذاکرات را در دوحه قطر خاتمه دادند و آن را امیدوار کننده و با نتیجه عنوان کردند.
باآنکه برای مردم افغانستان واژه صلح چون آب حیات باارزش و پر مفهوم است مگر در انکشافات اخیر ٬ صلح برای افغان ها چندان تعریف شده معلوم نمی شود زیرا روند گفت و گو های اخیر میان امریکا و طالبان دور از نظر مردم و دولت افغانستان صورت گرفته و بیش از یک توافق سیاسی ٬به یک معامله سیاسی شباهت دارد .
در حالی که جهان برای حل معضل افغانستان بر شکل گیری مذاکرات میان افغان ها تاکید دارد مگر تصامیم و فیصله هایی که  دور از نظر و دید دولت و مردم ما گرفته می شود٬ برای آینده یک افغانستان با ثبات حرف نیک نیست .
باآنکه در افغانستان یک دولت مشروع و قانونی وجود دارد و سازمان ملل با تمامی اعضای آن٬ آن را به رسمیت شناخته است ٬ و جنگ جاری علیه این دولت ٬ از سوی جامعه جهانی یک جنگ هراس افگنانه تعریف شده  است و در بعد سیاسی حل معضل این کشور هم از مسیر گفت و گو ها میان افغان ها  نشانی شده و تاکید است  که طرف های اصلی منازعه٬ راه حل سیاسی کشور شان را پیدا کنند ٬مگر در برخورد کشور های دیگر با قضیه افغانستان در می یابیم که این کشور ها تعریف از طرف هایی درگیر در افغانستان ندارند  و هر کدام در پی منافع خود اند و هر کدام می خواهند تا با طالبان که گروه اصلی مسلح و یاغی در افغانستان است  وارد عمل ومعامله شوند .
این طرز دید در عملکرد برخورد دو قدرت بزرگ امریکا و روسیه بیشتر از هر کشور دیگر معلوم و واضح است .
باآنکه در معاملات سیاسی در افغانستان٬ حرف از طرف های درگیر در این کشور است مگر بسیاری ها نیافته اند و یا نخواسته اند که بدانند ٬ طرف های اصلی در افغانستان کی ها اند؟
این کشور تلاش کرده اند تا طرف های اصلی در منازعه از افکار عمومی پنهان شوند .
معضل افغانستان به گونه یی شکل دهی شده است که برداشت ها از صحنه جنگ و سیاست در افغانستان به امریکا و طالبان برمی گردد.
اگر حرف از صلح و جنگ در افغانستان به زبان می آید در ذهن ها نام امریکا و طالبان تداعی می شود .
واقعیت این است که در هویت بخشی برای طالبان در سال های اخیر چنان حاتم بخشی شده است  که اکنون  این گروه ٬ از موضع اقتدار مشروع وارد عمل می شود  در حالی که اگر رد پای آنان دنبال شود سر و کله شان از دستگاه های استخباراتی کشور های متعدد بیرون می شود .
اکنون شماری ازکشور ها و سازمان ها٬از سیاست و قدرت برای طالبان و گروه های تروریستی دیگر حرف می زنند که خود زمانی آنها را جز گروه های تروریستی می دانستند٬ آنها را شامل تحریم های شان کرده بودند برای گرفتاری و مجازات شان جایزه تعیین کرده بودند.
امروز سازمان ها و کشور هایی با طالبان وارد عمل و معامله می شوند که دولت افغانستان را  به عنوان دولت مشروع به رسمیت شناخته  با آن به تبادله یی سفیر پرداخته اند و جایگاه واضح این کشور را  در سازمان ملل پذیرفته اند مگر حالا برای طالبان کف می زنند٬تامین رابطه ٬ حتا توافق و معامله آنها با گروه طالبان پرسش های زیادی دارد که باید جواب آن را پیدا کرد .
این گونه معامله ها ٬ کنار آمدن ها و یا توافق از در گفت وگو های سیاسی به دست آمده است  در حالی که در صلح پنهانی آنها موقف و جایگاه دولت و مردم افغانستان معلوم نیست.
در این جای شک نیست که کشور های بیرونی در قالب دوست و دشمن در پی منافع خود در کشورما بوده اند. مگر مسوولان ما و دستگاه دیپلماسی ما برای تثبیت موقف افغانستان٬  دولت  ومردم آن چه کردند؟
واقعیت  این است که ما تثبیت کرده نتوانستیم که قربانی اصلی جنگ علیه هراس افگنان مردم افغانستان است
مردم مطرح می کنند که ضعف پالیسی و مدیریت در بخش های مهم دولتی باعث شد تا افغانستان نتواند از موقعیت خود استفاده خوب کند و در تامین روابط با کشورها و رعایت خط اعتدال در روابط بیرونی موفق نبوده است .
در طول سال های متمادی که حرف صلح و جنگ در افغانستان وجود دارد  یک اجماع داخلی شکل نگرفت  و بیشتر خارجی  ها در معضل  افغانستان فعال بودند و این امر سبب شده است تا ندانیم که دولت افغانستان در انکشافات تازه سیاسی و یا با تعبیر دیگردر صلح پنهانی ٬ در کدام کنج این روند جا دارد؟
باید بخش های مهم دولتی به خصوص دستگاه دیپلماسی ما ٬ با شرایط و زمان همگام شوند و این حرف را به کرسی بنشانند که صلح های پروژه یی نمی تواند گره مشکل در افغانستان را باز کند.  صائم

کابل  باختر 13دلو
سیگار یا اداره بازرس ویژه امریکا در امور بازسازی افغانستان  ادعا دارد که تنها ۵۳ در صد خاک افغانستان در اختیار دولت این کشور است ٬ ادعا یی که از سوی کارشناسان افغان یک جنگ روانی تعبیر شده است .
گزارشگر آژانس باختر می نگارد ٬ سیگار یا اداره باز رس ویژه امریکا برای باز سازی افغانستان گزارش تازه یی در باره افغانستان نشر کرده است .
سیگار این بار در گزارش خود ٬ حاکمیت دولت افغانستان در جغرافیای این کشور را به بررسی گرفته و گفته است   که دولت افغانستان از اکتوبرسال 2018تاکنون تنها بر 53اعشاریه هشت در صد خاک کشور که شصت وسه اعشاریه پنج درصد جمعیت این کشور را احتوا می کند حاکمیت دارد ومتباقی در اداره طالبان است.
سیگار با ابراز نگرانی گفته  است که اداره  دولت در حالی روبه کاهش است که 14هزار نظامی امریکایی در چهارچوب ناتو از نیروهای امنیتی افغانستان در مبارزه علیه طالبان والقاعده حمایت می کنند.
در این گزارش آمده است که تعداد نظامیان از 365هزار در 2015به سه صد و هشت هزار و ششصد و نود و سه تن کاهش یافته است .
این در حالی ست که رئیس جمهورغنی هفته قبل اعلام کرد که 45هزار نظامی از 2014تاکنون درکشور کشته شده اند .
آیا گزارش  سیگار٬ آنهم در زمان که امریکا دارد با طالبان به تفاهم نزدیک می شود واقعی باشد.
در گذشته شماری از چهره های سیاسی و حتا منابع رسمی ٬ سیگار  را  به راه اندازی جنگ روانی علیه مردم افغانستان متهم کرده اند و حالا که  روابط طالبان و امریکایی ها در حال گرم شدن است گزارش سیگار می تواند یک بستر سازی برای طالبان باشد تا این گروه بزرگ و اثر گذار معرفی شود .
فراموش نکنیم که در جنب جنگ گرم که در افغانستان روان است ٬ جنگ نرم تمام‌عیار برای تسخیر افکار عامه و ذهنیت‌سازی مردم عام افغانستان، جامعه روحانی، جامعه‌ مدنی و سیاسیون در این کشور نیز طراحی می شود تا مردم در سطوح گوناگون برای پذیرش برخی مسایل که در آن معامله و منفعت سازمان های استخباراتی بیشتر دخیل است آماده شوند و دقیقا سیگار همین کار را کرده است و می خواهد تا قبل از توافق کلی با طالبان ٬ برای پذیرش این گروه ذهنیت سازی کند
نسیم گل بابکرخیل عضو جامعه مدنی افغانستان به این باور است که امریکا با طالبان وارد یک معامله سیاسی شده است و تلاش دارد تا این گروه را شامل حکومت و سیاست در افغانستان کند در حالی که جامعه افغانی و مردم این کشور برای پذیرش گروهی که تجارب تلخ از خود در اذهان عامه به جا گذاشته است  آماده نیستند  وحالا امریکا می خواهد تا طالبان را یک قدرت غیر قابل مهار معرفی کند و با بزرگ نمایی این گروه ٬ زمینه پذیرش آنها را در جامعه افغانی مساعد سازد .
یک عضو دیگر از جامعه مدنی افغانستان تاکید دارد که  حلقات در بیرون از افغانستان تلاش دارند  تا دولت افغانستان را در حل مسایل سیاسی کشور ناتوان نشان دهند و بگویند اگر نیروهای خارجی یک هفته در این کشور نباشند این حکومت سقوط خواهد کرد.
شفیق نعیمی فعال مدنی ٬ عملکرد ایالات متحده امریکا را در مسایل افغانستان به دید انتقادی می بیند ومی گوید ٬ایالات متحده امریکا با پیش دستی در مسایل داخلی افغانستان میخواهد اوضاع را به نفع خودش مدیریت کند .
وی می افزاید که امریکا با راه اندازی نشست صلح با طالبان در خارج از کشور آنهم بدون مشارکت دولت خواست برای طالبان امتیاز دهد و طالبان را قدرتمند جلوه دهد و حالا  با نشر چنین گزارش ها می خواهد تا مردم از لحاظ ذهنی آماده پذیرش حکومت نوع طالبانی باشند .
نعیمی افزود که به ایالات متحده امریکا مهم نیست کی وچه نوع حکومت در راس قدرت باشد یگانه خواستش ایجاد پایگاه نظامی اش بود که به آن نایل آمد .
اما جاویدکوهستانی آگاه امور سیاسی می گوید که اختلافات داخل نظام سبب شده است که کارها به صورت درست مدیریت نشود ومردم ناراض شوند دشمن هم از نارضایتی مردم استفاده کرده به مناطق دور افتاده وصعب العبور دسترسی پیداکرد که اینهمه سبب تقویت طالبان شد از یک طرف از پروژه های عام المنفعه اخاذی می کنند واز جانب دیگر از مردم محل به نام عشر مالیه می گیرند .و حکومت در باز پس گیری ساحات از دست رفته ناکام است  عملیات های نظامی به صورت کل اندک است وبه خاطر باز پس گیری ساحات از دست رفته اصلا برنامه وپلانی وجود ندارد .
وی با  آنکه  بخشی از مواد ذکرشده گزارش را می پذیرد ٬می گوید سیگار همه ساله از وضعیت کشور گزارش سالانه اشرا نشر می کند ونشر گزارش نمی تواند بر روند مذاکرات صلح تاثیر داشته باشد.
وزارت دفاع ملی تا کنون در رابطه به گزارش تازه سیگار واکنشی نداشته مگر یک منبع مربوط به وزارت دفاع ملی گفت که ‌آن وزارت به زودی در رابطه به گزارش سیگار ٬واکنش خود را در قالب یک اعلامیه بیان خواهد کرد .
در گذشته ها ٬ سیگار از سوی نهاد های افغان  متهم شده است که این اداره درعدم هماهنگی عمل کرده است  و کار خود را با نهاد های مسوول افغانی هماهنگ نساخته است . صائم/ نعمت

کابل    باختر   ۱۱  دلو
با آن که رئیس جمهوری امریکا از روند گفت و گو های  نمایندگان امریکا و طالبان راضی ۤبه نظر می رسد مگر شماری از مقام های آن کشور از این روند چندان رضایت ندارند و یک دیپلومات امریکایی توافق با طالبان را با حوادث ویتنام در سال ۱۹۷۳ تشبیه کرده است .
گزارشگر آژانس باختر می نگارد ٬ دونلد ترامپ رییس جمهوری امریکا می‌گوید که روند گفتگوهای صلح افغانستان پس از هژده سال جنگ در این  کشور به خوبی به پیش می‌رود.
او تاکید دارد که جنگ در افغانستان ادامه دارد، اما مردم افغانستان در این جنگ بی پایان صلح می خواهند و به زودی خواهیم دید که این گفت وگوها کار خواهند داد؟
دیدار و ملاقات های شتاب زده نمایندگان امریکا و طالبان  واکنش هایی را در میان مقامات نظامی و دیپلومات های امریکایی در پی داشته است . این واکنش تا اندازه جدی است که کمیته استخبارات مجلس سنای آن کشوریک نشست اضطراری را برگزار کرد تا به جزئیات این گفت وگو ها بپردازد . یکی از شرایط طالبان در گفت گو با نمایندگان امریکا مساله خروج نیروهای های امریکایی بوده است شرطی که امریکا آن را در چوکات یک جدول زمانی پذیرفته است .
اما جینا هاسپل، رییس سی آی ای، به اعضای مجلس سنای کشورش گفت در هر توافق صلح ٬حضور نیرومند نظارتی ما در این افغانستان، بسیار حیاتی خواهد بود و ما باید توانایی های خود را در آنجا نگهداریم تا اگر نیاز باشد برای منافع ملی خود اقدام کنیم.
رئیس اداره ملی استخبارات امریکا حرف های دیگری داشت.
اوهشدار می دهد که پس از رسیدن به یک توافق صلح با طالبان، پناه گاه های امن هراس افگنان در خاک پاکستان یک تهدید خواهد بود.
دانیل کوتز، رییس اداره ملی استخبارات امریکا گفت٬ گروه‌های هراس افگنی که از سوی پاکستان پشتیبانی می شوند، با استفاده از پناه گاه های امن شان در پاکستان، برای طرح ریزی و انجام حمله ها در کشورهای همسایه و احتمالاً فراتر از آن، ادامه خواهند داد.
از سویی هم راین کراکر، سفیر پیشین امریکا در افغانستان می گوید که امریکا در حال تسلیم شدن به طالبان است  او گفتگوهای  امریکا و طالبان را با گفتگوهای سال ۱۹۷۳ میلادی میان واشنگتن و ویتنام شباهت می‌دهد که  امریکا تنها روی شرایط تسلیمی اش بحث کرده است .
کراکر مخالفت خود را با توافق اخیر آمریکا و طالبان بیان کرده و آن را تسلیم شدن در برابر خواسته‌های طالبان دانسته است.
حالا که آمریکا مستقیماً وارد مذاکره با طالبان شده است که شاید منجر به خروج کامل سربازان آمریکایی از افغانستان شود  و طالبان هم متعهد شده اند که پناهگاه سازمان‌های تروریستی که ممکن است امنیت آمریکا را تهدید کنند نخواهند بود.
کراکر می گوید که  طالبان صرفاً قول داد که ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ را تکرار نکنند. ما با تسلیم شدن در برابر خواسته های  طالبان خوداز دولتی که مدعی حمایتش هستیم، مشروعیت‌زدایی کردیم.
در حلی که ما می‌توانیم تذکر بدهیم تا زمانی که راه‌حل دیگری یافت نشود نظامیان آمریکایی تا زمانی که دولت فعلی بخواهد در افغانستان می مانند تااز منافع امنیتی آمریکا حمایت شود.
باید گفت که مقام  های دولت افغانستان هم روند جاری گفت و گو های امریکا و طالبان را پر از ابهام می دانند و تاکید دارند که  در هر گفت و گو و یا توافق صلح که اراده افغان ها در آن مدنظر نباشد و ارزش های تعریف شده در قانون اساسی رعایت نشود  جنبه عملی به خود نخواهد گرفت ختم  صائم

چهارشنبه ، 10 دلو 1397 ، 12:07

عوامل آتش سوزی ها در کابل چیست ؟

Written by manager

کابل  باختر  ۱۰  دلو
روز یکشنبه ۷ دلو ٬یک مرکز تجاری در ساحه مندوی کابل دچار یک آتش سوزی شد که در آن ۳۵۰ دکان در آتش سوخت و خسارات هنگفت مالی  به بار آورد.
به گزارش آژانس باختر٬ روز یکشنبه هفته روان ٬ مرکز تجارتی میلاد در ساحه مندوی کابل دچار آتش سوزی شد که در آن حدود ۳۵۰  دکان در آتش سوخت . و خسارات هنگفت مالی از خود به جا گذاشت در کمتر از سه ماه این دومین اتش سوزی بزرگ در کابل است.
در دهم ماه عقرب سالروان آتش سوزی در مرکز خیرخواه در ساحه ناحیه اول شهر کابل دهها  دکان دراین مرکز و مرکز های همجوار آن در اتش سوخت و خسارات هنگفت مالی به بار آورد.در کنار این دو واقعه ٬درسال روان کابل شاهد ٬وقایع دیگر آتش سوزی  نیز بود که در کنار خسارات مالی ٬ تلفات جانی نیز به بار آورد.
دکانداران مرکز میلاد که در واقعه اخیر آتش سوزی همه چیز شان را از دست داده اند حرف هایی دارند که قابل مکث و دقت است .
آنها ادعا دارند که آتش حوالی ساعت شش صبح شعله ور شد مگر اطفائیه تا حوالی چاشت نتوانست آتش را مهار کند .
آنها تاکید دارند که اطفائیه به وقت مناسب آن به محل نرسید و این امر سبب شد تا آتش گسترش پیدا کند و ساحه وسیعی را متضرر سازد .
یکی از دکانداران ادعا کرد که وسایط اطفائیه آب نداشت ٬ یکی آن کار می کرد و متباقی فقط در قطار ایستاده بود.
دکانداری دیگر گفت که پیب وسایط اطفائیه سوراخ بود و نمی توانست آب را با فشار به آتش برساند
دکاندار دیگر یاد آور شد که وسایط اطفائیه در اولین دقایق به سوی محل واقعه حرکت کردند مگر بسیاری آنها در ترافیک مزدحم بند مانده بودند .
دکاندار دیگر مطرح کرد زمانی که وسایط به مندوی هم رسید ازدحام دست فروشان و کپه های  دکانداران مانع کارپولیس اطفائیه شد .
اکنون این پرسش مطرح می شود که عوامل آتش سوزی های پیهم در کابل چیست و چرا مسوولان برای مقابله با آن و وقایه اماکن تجاری و سایر ساختمان ها در برابر آتش ٬ تجربه نمی گیرند ؟
عبدالفتاح نیک اندیش عضو جامعه مدنی افغان می گوید٬درست است که در کار اطفائیه مشکلات تخنیکی و کمبود ظرفیت ها وجود دارد مگر عوامل دیگر نیز در بروز مشکل نقش دارد در گام نخست تراکم جمعیت در پایتخت است و با گذشت هر روزمنارل مسکونی مناطق مرکزی شهر و منازل مسکونی سایر حصص کابل که در نزدیکی ساحات تجارتی قرار دارندبه مرکز های تجاری و گدام مال تبدیل می شوند .
این مشکل در اطراف مندوی کابل کاملا محسوس است ٬ منازلی که در اطراف مندوی وجود داشت به مرکز های تجارتی و گدام ها و سرای ها تبدیل شده است و این روند با گذشت هر روز بیشتر شده است .
نیک اندیش به ادامه گفت که مشکل اساسی در این است  که تمامی مرکز های تجارتی در داخل کوچه و پس کوجه آباد شده است و چنان غیر معیاری اند که حتا یک موتر خرد هم به آسانی نمی تواند داخل این کوچه ها شود چه رسد به وسایط اطفائیه .
در کنار این مشکل ٬ موجودیت دست فروشان در داخل مندوی و ساحات تجاری ٬ کنار جاده ها به خصوص جاده های مرکزی شهر به مشکل افزوده اند.
تراکم ترافیک که مشکل قابل دید در تمامی جاده های کابل است که باعث می شودوسایط ٬اطفائیه ٬  امبولانس  یا پولیس نتوانند به وقت مناسب به محل حادثه برسد.
این فعال مدنی به ساختمان  های خود سر و غیر معیاری  در ساحات تجاری و مناطق مسکونی اشاره می کند که سیستم محافظتی ندارند و در آنها کمتر و آن هم در سطح ابتدایی به مسایل وقایوی در برابر آتش توجه شده است .
نیک اندیش می گوید که  ما بار ها شاهد وقایع  اسفبارآتش سوزی در کابل و شهر های دیگر بودیم ٬ ادارات مسوول از اطفائیه گرفته تا شهر داری  همه آسیب شناسی کردند مگر برای کاهش این معضل کمتر کار شد .
مسوولان اطفائیه کابل دررابطه به ادعا مطرح شده ازسوی شماری از   دکانداران مندوی کابل که مدعی اند که اطفائیه کابل درخاموش کردن آتش ٬کم کاری نکرده است میگویند ٬این که حریق ساحه مندوی کابل چه وقت آغاز شد دقیق نمی دانند مگر حوالی ساعت 20/7 صبح بود که به اطفائیه از حریق درساحه مندوی گزارش داده شدو موتر های اطفاییه ساعت 52/7 صبح از ساحه پل محمود خان خود را به محل آتش سوزی رسانیدند.
آنها تاکید دارند  که بعداز هر حادثه اتش سوزی ٬ زمانی که تیم کاری ما از محل واقعه دو باره به مرکز می آیند ٬ تانکر های آب ، پمپ ها ، تیل موتر ، لباس کارمندان همه و همه بررسی وبرای فعالیت  بعدی آماده ساخته می شوند
پس مساله سوراخ بودن پایپ های آب و یا عدم کارایی وسایط در مقابله با آتش تنها یک ادعا است که بنیاد ندارد .
آنها می گویند ٬درمهار آتش سوزی مندوی کابل ما تنها نبودیم بل از امکانات ریزرف مانند گارنیزیون کابل ، اطفائیه  اردوی ملی ، پولیس ملی ٬مدیریت رسیدگی به حوادث کار گرفتیم  وحتا دوعراده موتراطفائیه را از ولایت پروان نیز به کمک خواسته بودیم اگر ما در مهار آتش بی تفاوت بودیم  پس امکانات ریزرف را چرا به کار انداختیم ؟
مسوولان اطفائیه کابل ٬ اتحادیه های دکانداران شهر کابل منجمله اتحادیه  دکانداران مندوی را به عدم همکاری با اطفائیه متهم می کنند و می گویند بار ها از آنها خواسته شده است که پیاده رو ها را باز نگهدارند ٬ در بام های مرکز های شان تانکر های آب نصب کنند ٬ ساختمان های شان را با آله ضد حریق مجهز سازند اما هیچ یک از  دکانداران٬ مالکین مرکز ها  به شمول رئیس اتحادیه های آنان به گفته های ما اعتنا نکردند .
مسوولان اطفائیه کابل  یاد آور شدند ما  به خاطر ایجاد سهولت و رسیدن به موقع به محل رویداد ٬ پنج    مرکز را در کابل (ساحه خوشحال  خان ٬خیرخانه ٬ سرک نو پلچرخی ٬دارالامان وسرک شورا )ایجاد کرده ایم .
باید گفت که اداره اطفائیه چهار سال قبل وعده داده بود که برای مقابله در برابر وقایع آتش سوزی ووقایع دیگر که مرتبط با کار اطفائیه باشد   مرکز های خود را از پنج به بیست و یک مرکز که بر گیرنده تمامی نواحی کابل  وولسوالی های کابل می شودازدیاد خواهد بخشید .
مسوولان اطفاییه آن وقت گفته بودند که این طرح ازسوی شورای وزیران مورد تائید قرار گرفته است ٬مگر این طرح تا کنون عملی نشد .
محمد خان شینواری مدیر ترافیک کابل می گوید که موظفانن ترافیک در یک شبانه روز ٬ نوزده ساعت  در روی جاده قرار دارند و کار نهایت نفس گیر برای تنظیم ترافیک مزدحم  و سنگین  کابل انجام می دهند و تلاش دارند تا جریان ترافیک را به روی همه وسایط ٬ به خصوص وسایط که وظایف اضطراری انجام می دهند باز نگهدارند ما این کاررا می کنیم  مگرموجودیت کراچی ها فروشنده ها ودست فروشان روی جاده سبب کندی کار ترافیک می شوند
شینواری می گوید که ظرفیت جاده های کابل با وسایط که در شهر در گردش اند تناسب نه دارد ٬زیاد نمودن و یا کم نمودن وسایطی  در شهر٬ کار ترافیک نیست مگر موجودیت بیش از حد وسایط برای ما مشکل ساز است .
مساله دیگر که در بروز وقایع آتش سوزی در ساختمان تجاری نقش اساسی دارد غیر معیاری بودن این ساختمان ها است.
جلیل سلطانی سخنگوی شاروالی در این رابطه به خبرنگار آژانس باختر گفت اکثری مرکز ها ی تجاری در کابل اضافه از هفتاد سال عمر دارند که سیستم محافظتی نه دارند وبا کوچک ترین جرقه یا عارضه برق ٬آتش می گیرند وآتش هم به آسانی به ساختمان های همجوار سرایت می کند .
اما این دلیل سخنگوی شاروالی چندان موجه نیست چرا شهر داری برای معیاری سازی این ساختمان ها کار نکرد ه است . در کنار آن ٬ ساختمان های که در سال های اخیر تعمیر شده اند نیز معیاری نیستند .
چنانچه مرکز ځدران دو سال قبل در کوته سنگی آتش گرفت وبا آنکه تعمیر نو ساز بود اما معیارهای لازمی را نداشت.
سلطانی ٬ مسوولیت عدم رعایت معیار های ایمنی در ساختمان را که در چند سال پسین اعمار شده اند متوجه مسوولان سابق این نهاد می داند .
او می گوید ، در دو دهه اخیر مشکلات زیادی به خصوص در بخش ساختمانی وجود داشته امابعد از سال 95 ۱۳به این سو یک سلسله  اصلاحات در شاروالی کابل به میان آمد بر معیاری سازی کارها ی صورت گرفته است وبه مالک هیچ ساختمان ویزه تعمیر داده نمی شود تا معیار ها ی از قبیل فضای سبز ،راه های خروجی در حالات اضطرار وسیستم اطفاییه  را نداشته باشند .
مگر این گفته ها نمی تواند شهریان به خصوص متضرران حوادث آتش سوزی را قناعت دهد .زیرا شاروالی نتوانسته تعهد هایش را که جلوگیری از تراکم ساختمانی های تجاری در مرکز ٬ انتقال مندوی کابل از ساحه مرکزی شهر که عامل بندیش جدی ترافیک هم دانسته می شود عملی سازد و این که گفته می شود مسوولان سابق شهر داری عامل ناهنجاری ها اند نمی تواند موجه باشد .
فعالان مدنی و شهریان کابل مطرح می کنند . که آتش سوزی شماری از مرکز های تجاری دلایل دیگر هم دارد که باید بررسی شود یک از این دلایل اختلاف نظر میان مالک این مرکز ها و مستاجر است  که باید به آن رسیدگی شود.
با وجود این همه ٬ افغانستان در زمره  کشور های قرار دارد که سالانه در آنها وقایع آتش سوری زیاد است و این مشکل با ملامت کردن یک دیگر ٬ توجیه سازی ها و خیال بافی ها مهار نمی شود بل تدبیر و عمل است که مال و جان ما را  حفظ می کند.  ختم صائم فریبا 

کابل  باختر   ۱۰  دلو
سخنگوی اردوی پاکستان گفته است ٬این نظامیان پاکستانی بودند که طالبان را ٬ وادار به مذاکره با نمایندگان امریکا در قطر ساختند.
گزارشگرآژانس باخترمی نگارد ٬ آصف غفور، سخنگوی اردوی پاکستان به عرب نیوز گفته است (طالبان، پاکستان را در روند صلح طرد نمی‌کنند. ما تسهیل کنند‌ایم. ما با کشاندن طالبان به میز مذاکره، کار خود را انجام دادیم. بحث ها و چگونگی پیشرفت این روند به انکشافات هرنشست ارتباط خواهد داشت.)
گفته های این مقام اردوی پاکستان که با صراحت از نفوذ نظامیان پاکستانی بر طالبان افغان حرف می زند، نمایانگر تسلط ارتش پاکستان بر این گروه است.
  این سخنان ادعا طالبان را که گویا مستقل اند، به هیچ مبدل ساخت و وابستگی این گروه را با پاکستان وضاحت بخشید.
به باور آگاهان سیاسی افغان ٬ آصف غفور با این گفته ها این پیام را به امریکا ٬ ناتو ٬ دولت افغانستان حتا روسیه و چین که حالا متحد اسلام آباد اند داد که اگر کاری با طالبان دارند باید از نشانی پاکستان وارد عمل شوند واین پاکستان است که طالبان را اداره می کند .
غفور حرف های بالاتر دارد، او به آینده افغانستان بعد از خروج نیروهای خارجی نیز نظر اندازی کرده است و می گوید یکی از شرایط صلح طالبان با امریکا ، خروج کامل قوای خارجی از افغانستان است در حالی که پس از خروج قوای خارجی از افغانستان، معلوم نیست که قوای افغان توان مقابله تهدید طالبان را خواهد داشت یا خیر.
او به این ترتیب کوشید تا  نیروهای افغان را در برابر طالبان یک نیروی ضعیف جلوه دهد.
سخنگوی اردوی پاکستان برای امریکا توصیه هایی دارد و می گوید  که ایالات متحده باید به گونه‌ یی از افغانستان بیرون شود که این کشور را مانند دوست برای همسایگانش برجا بگذارد و افغانستان باید با پاکستان روابط مستحکم تر داشته باشد.
آگاهان سیاسی به این باور اند که جنرال غفور با این گفته ها و توصیه هایی که برای امریکا داشته است که آینده افغانستان بعد از امریکا چگونه باشد و اثر گذاری  پاکستان بر این کشور در کدام حدی خواهد بود.
قبل از جنرال غفور٬ شمار  دیگری  از مقام های نظامی و سیاسی پاکستان  ٬از حمایت شان در برابر طالبان حرف هایی داشتند .
جنرال پرویز مشرف رئیس جمهور پشین پاکستان صریحأ گفته است که پاکستان به منظور مقابله با حضور هند در منطقه  و افغانستان ٬ طالبان را ایجاد کرد و آنها را رشد داد .
مشرف طالبان را جهاد گران پاکستان خواند و گفته است که آنها برای منافع ما خوب کار کردند.
سرتاج عزیز که در زمان نخست وزیری  نواز شریف مشاور امور بین المللی او بود گفته است طالبان را ایجاد کردیم تا به صلح در کشمیر برسیم .
او باری گفت که ما در بدل صلح در کشمیر ٬ با صلح در افغانستان همکاری می کنیم و باری هم یک افسر استخبارات نظامی پاکستان به دادگاهی در شهر لاهور عارض شد و صریحأ گفت که سازمان استخبارات نظامی پاکستان ( آی اس آی)تروریستان را در انجام فعالیت های هراس افگنانه درافغانستان ٬ هند و ازبکستان تربیه می کند، مشخصأ طالبان را افزار این سازمان ذکر کرده است و یک افسر دیگر این سازمان که از سوی نیروهای امنیتی افغان در یکی از ولایت ها گرفتار شد اعتراف کرد که ما طالبان را به طالب و داعش تقسیم کردیم تا طالبان دست به فعالیت های تروریستی بزنند و داعش های ساخته شده ازسوی ما ٬ مسوولیت آن را به عهده بگیرد.
گفته های سخنگوی ارتش پاکستان واضح می سازد که طالبان تا کدام پیمانه در اختیار و اداره ارتش و سازمان های استخباراتی  پاکستان قرار دارند محل سوق و اداره طالبان در راولپندی است.
رهبران این گروه در پاکستان مخفی اند در حالی که دفتر طالبان در دوحه قطر یک دفتر نمادین است که ظاهر سازی های خود را دارد .  تحلیل سیاسی

کابل 7 دلو / باختر
مسوولان شرکت برشنا تهدید کرده اند که نام نویس آنانی را همگانی خواهند کرد که از آن شرکت بابت صرفیه برق مقروض اند .
گزارشگر آژانس باختر می نگارد ٬ شرکت برشنا تهدید کرده است که اگر مقروضان صرفیه برق ٬ پول شان را نپردازند نام آنها را همگانی خواهد کرد و برای حصول پول روحیه قهر آمیز را اختیار خواهد کرد
بربیناد  گفته های  شرکت برشنا ٬ ۲۵۰۰ مشترک برق از آن شرکت ٬حدود چهارملیارد  افغانی مقروض اند  درمیان آٖنها شماری از مقام های ارشد دولتی ، قومندانان  جهادی   وسرمایه گذاران شامل اند.
مسوولان شرکت برشنا یک مهلت  زمانی برای آنها تعیین کرده بود تا پول مصرف برق شان را بپردازند . این مهلت دیروز خاتمه یافت اما نه شرکت برشنا به پول خود رسید و نه نام مقروضان همگانی شد.
با آن هم وحید الله توحیدی سخنگوی شرکت برشنا تاکید دارد که اکنون زمان آن رسیده است تا با استفاده از (قویه قهریه ) باید پول مصرف برق را از  این افراد گرفت .
وی گفته است که قراراست شرکت برشنا  برای انجام این کار تفاهمنامه پیگرد مقروضان  را  با لوی څارنوالی  امضا کند و څارنوالی این افراد را وادارخواهد ساخت تا پول مصرف برق شان را  بپردازند.
منابع وابسته به شرکت برشنا به آژانس باختر گفتند که آنها به زودی این تفاهمنامه را امضا خواهند کرد
آگاهان امور اقتصادی و فعالان جامعه مدنی می گویند که هشدار اخیر شرکت برشنا ٬ نه تنها این شرکت٬ بل مقامات حکومتی را در برابریک آزمون قرار داده است  این شرکت در هر حالت باید با زور مندان حسابش را پاک کند در غیر آن یک شرکت ملی که خود تعهداتی برای کشور های دیگر در بدل برق وارداتی  دارد در جمع آوری حق خود ناتوان جلوه می کند .
در کنار آن مقامات حکومتی که همیشه مقابله با زور گویی را شعار داده اند، در برابر مشتی از افراد که منفعت عامه را نا دیده گرفته اند عاجز خواهند بود
مردم مطرح می کنند که مقابله با زور گویان  باید در ابعاد گسترده صورت گیرد  پول مقروضیت برشنا ٬ بالغ بر چهار ملیارد افغانی می شود که حصول آن ٬ بسا از کار های نا تمام این شرکت را اتمام خواهد بخشید
آنانیکه با زور از پرداخت پول برشنا سر باز می زنند هیچ فرقی با آنانی ندارند که معادن ٬ جنگلات و سایر منابع عایداتی دولت و بیت المال را تاراج می کنند
برای این زور مندان باید فهمانده شود که آنها به  عنوان شهروندان وجایب زیادی دارند که باید انجام دهند ٬ یکی از این وجایب ادای مکلفیت های شهروندی و رعایت حقوق دیگران است  عدم پرداخت پول مصرف برق ٬ شرکت ملی برق (برشنا) را در یک تنگنا قرار می دهد و آن را وا می دارد که برای جبران خساره راه های دیگری  جستجو کند که در این صورت باج آن را مصرف کنندگان کوچک می پردازند و نباید در برابر قانون شکنی زور مندان ٬ آنانی تاوان بپر دازند که درتحویلی مصرف برق شان هیچگاهی تعلل نکرده اند .
دو سال قبل نیز شرکت برق رسانی ( برشنا ) نام نویس حدود دو هزار نفر از مشترکان خود را همگانی ساخت که پول مصرف برق را نپرداخته بودند در میان آنها ٬ شماری از مقام های  رده اول حکومت هم شامل بود بدون شک همین مقام ها تا کنون حساب شان را پاک نکرده اند پس آنانی که خود در مسند قدرت اند و حاضر نمی شوند تا بخشی از دارایی عامه را بپردازند بدون شک در امور دیگر نیز تسلیم نفس خواهند بود پس مشکل است که شعار وطن پرستی انها را حرف درست و نیک دانست
بهتر است که این بزرگواران از خود شروع کنند و حساب شان را با برشنا پاک کنند  تا الگویی برای دیگران شوند وآنها هم تشویق شوند که منفعت عامه را رعایت کنند .  روشان

کابل 7 دلو باختر
در افغانستان ؛ امر نهادسازی یک تجربه جوان است همراه با چالش های فراوان. اصطکاک های زیادی فرا روی نهادسازی و تقویت نهاد دولت و سامان بخشیدن به نیروهای امنیتی و دفاعی وجود دارد. در این گزارش سعی شده است تبعات جدی خطرهای احتمالی برای انهدام دیوارهای نهادسازی در کشور را از منظر وجود نیروهای غیر مسوول که موازی با ارتش ملی، پولیس ملی و نهاد امنیت ملی در کشور فعالیت دارند پرداخته شود. چه این گروه های غیر مسول، زمینه و استعداد تعامل با گروه های تبهکار را بیش از هر وقت دیگر دارند و نیز با موجودیت آنان، زمینه برای کشورهای متخاصم که نگاه خصمانه به افغانستان دارند فراهم شده است.می توان این نیروها را خلع سلاح کرد.
راهکارهای عملی شده :افغانستان پس از سالهای رنج ومشقت در استعانت جامعه جهانی فرصت یافت تا به ناهنجاری های مسلط بر جامعه غلبه کند. به ویژه چیدن بساط افراد مسلح غیر مسوول، به این دلیل به یاری کشور جاپان برنامه دی دی آر را روی دست گرفت.
برنامه دی دی آر و دستاوردهای آن:
در سال 2001 برای خلع سلاح سازی چنین افراد در کشور برنامه یی زیر نام «دی دی ار» تحت نظربخش توسعه سازمان ملل راه انداخته شد.
مفهوم برنامه « دی دی ار» خلع سلاح ، ملکی سازی و ادغام مجدد افراد مسلح بود که تا شرایط برای توسعه و انکشاف اقتصادی فراهم شود و کشور جاپان با پرداخت صدها میلیون دالر بزرگترین کمک کننده این برنامه بوده است.  این برنامه {باز گرداندن افراد به زندگی غیرنظامی} تا نیمه های سال 2006 میلادی ادامه داشت . اما نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد {یوناما}  در اواخر سال 2005 اعللام کرد که ، آنان موفق شده اند بیش از 60 هزار فرد مسلح را که در وزارت دفاع افغانستان ثبت شده بودند ، خلع سلاح کنند.
از طریق این برنامه بیش از 34هزار اسلحه خفیف و سنگین نیز جمع آوری شد که نزدیک به 15هزار گلوله آنها در اختیار نیروی ارتش ملی افغانستان قرار داده شد. بسیاری از این افراد مربوط به فرماندهان محلی یی بودند که پیش از سقوط طالبان ،به ایتلاف تحت فرمان امریکا کمک کردند.
دی دی آر برنامه موفق بوده است ؟
برخی از کارشناسان برنامه دی دی آر را ناکام میدانند و می گویند که این برنامه از سوی امریکا برای منفعت شخصی و پیدا کردن جاسوس در افغانستان راه اندازی شده است .جنرال عتیق الله امرخیل کارشناس نظامی از این جمله میباشد او گفت: وجود چنین برنامه ها برای افغانستان و مردم آن فایده یی ندارد، ممکن برای تطبیق کنندگان به عنوان دست آورد حساب شود مگر مردم فایده یی از آن ها نگرفته اند وزارت امور داخله نیز تایید می کند که روند «دی دی آر» که برای جمع آوری سلاح در مرکز و ولایت ها تطبیق شد، موثر نبوده است . ودر حال حاضر هم سلاح های زیادی نزد افراد غیر مسوول موجود میباشد .به گفته این وزارت باختم  دی دی آر برنامه دیگر برای خلع سلاح افراد غیر مسوول به نام دایاگ راه اندازی شده است .
نصرت رحیمی، معاون سخنگوی وزارت امور داخله با اشاره به آنچه که گفته شد مطرح کرد ، دی دی آر موفق نبود اما  دایاک به خاطر رفع این مشکل ادامه دارد.
دایاگ : دایاک یا جمع آوری سلاح از افراد غیر مسوول ، در واقع ادامه برنامه دی دی آر یا جمع آوری سلاح از نزد افراد غیرمسوول‌ است.
دایاک که انحلال گروه های مسلح غیر مسوول را در دستور کار دارد ، بیشتر از سوی دولت افغانستان به پیش برده می شود و سازمان ملل متحد نیز با این برنامه همکار است .
معاون سخنگوی وزارت داخله می گوید از طریق این برنامه تعداد زیادی از اسلحه سبک و سنگین جمع آوری شده است و سه هفته پیش نیز 234 میل سلاح از طرف منسوبان امنیت ولایت هرات به دایاک سپرده شد.سه ماه پیش به تعدادی 1200 میل سلاح از طرف ریاست عمومی مبارزه علیه تروریزم وزارت امورداخله ، به دایاک سپرده شد.  به گفته مسوولان ، در سال روان 720 میل سلاح مختلف از افراد غیرمسوول در ولایت های ننگرهار، کنر و لغمان جمع آوری و به این برنامه تسلیم شده است.
به گفته وی برنامه دایاک تا جمع آوری کامل سلاح از نزد افراد غیر مسوول ادامه خواهد داشت .
به هر صورت دایاک ادامه خواهد یافت اما معضل افراد مسلح غیر مسوول طومار پیچیده از آن دارد که گفته می شود ، در کنار افراد مسلح غیر مسوول، مردم انگشت انتقاد به جانب شرکت های خصوصی امنیتی نیز داشته اند.
گل بشرباور شهروند کابل میگویدکه روند خلع سلاح افراد غیرمسوول به هراندازه یی که تسریع شود به همان اندازه میزان جرم و جنایت در شهر کاهش می یابد. او گفت: در موجودیت این افراد سبب شده، میزان جرم وجنایت ها،قوس صعودی داشته باشد.
شرکت های امنیتی خصوصی : حمله نیروهای ایتلاف به رهبری امریکا به افغانستان که در سال 2001 روی داد به بازار شرکت های امنیتی خصوصی در افغانستان رونق داد . به سختی می توان آمار دقیق از شمار این شرکت ها  بدست آورد.
دلیل عدم دسترسی به اطلاعات این است که مشتریان دولتی این شرکت ها می توانند به دلیل مسایل امنیتی از دادن هر گونه اطلاعات خود داری کنند ،دلیل دیگر ساختار پیچیده این شرکت ها است که بعضی آنها شاخه دیگری از شرکت های بزرگ می باشد.
به هر حال حدود هشت سال پیش در سال 2011 میلادی، فرمان بستن همه شرکت های خصوصی امنیتی از سوی حامد کرزی ریس جمهور پیشین صادر شد.
معاون سخنگوی وزارت امور داخله در مورد می گوید که در آن زمان 57 شرکت امنیتی خصوصی را در کل افغانستان توانستند خلع سلاح کنند و بیشتر از سه هزار میل سلاح جمع آوری و از این تعداد 38 میل از یک شرکت خصوصی امنیتی موسوم به گارولت جمع آوری شد که تمام این اسلحه به برنامه دایاک تسلیم داده شده است.
با وجود این هم، در حال حاضر 19 شرکت امنیتی خصوصی در افغانستان فعالیت دارند که نهاد های امنیتی، وظیفه آنها را تامین امنیت نهادهای دپیلماتیک خوانده اند.
به این معنی که برنامه یی برای خلع سلاح سازی آنها درحال حاضر وجود ندارد.
نگرانی های مردم از وجود افراد مسلح غیر مسوول :مردم منشآ و سر آغاز نا امنی ها و ده ها جرم و جنایت دیگر را در بیشتر موارد به موجودیت اسلحه غیرقانونی در نزد افراد و استفاده سو از آنها نسبت میدهند. در کنار این، منحل شدن شرکت های امنیتی خصوصی و عدم جمع آورری کامل سلاح های این شرکت ها، نگرانی مردم ملکی ، به خصوص شهروندان کابل را بیشتر کرده است .
جنرال امرخیل در این باب می گوید که سلاح غیر قانونی در بیشتر موارد به دلیل دشمنی های شخصی ویا از سوی زورمندان نگهداری می شود که در کنار ایجاد ناامنی ها، سبب افزایش جرایم و قتل های زنجیره یی نیز شده است .
او افزود «هر کس که میخواهد به وطن خدمت کند بیاید در نهاد های امنیتی دولتی زیر چتر قانون خدمت کند».
شهروندان کابل نیز نگران اند وخواهان حل این مشکل از سوی حکومت شده اند.
جاوید یکتن از باشند گان شهر کابل می گوید که افراد مسلح غیر مسوول نه تنها به دولت بلکه بیشتر باعث آزار و اذیت مردم عام و حتآ باعث قتل در کوچه و پس کوچه های این شهر می شوند  . وی میگوید که چند وقت پیش افراد مسلح با زور تفنگچه و برچه ، یکی از همسایگانش را ربودند و با گرفتن تمام وسایل از جمله پول، ساعت، موبایل... و بعد از لت و کوب رهایش کردند.
این موضوع در اینجا خلاصه نمی شود بلکه در مناطق مختلف پایتخت و شماری از ولایت ها ، مردم به چنین مشکلات رو به رو اند.
حقیقت چنین است که مردم از وجود افراد مسلح غیر مسوول شکایت دارند. اما سوال اینجاست زمانی که فردی از این افراد باز داشت می شود مردم به نحوی در حمایت از آن قرار میگیرند.
واکنش مردم در برابر بازداشت فرماندهان مسلح غیر مسوول : جنگ سالاران و زورمندان مربوط به احزاب و گروهای قدرتمند،هنوز در ولایت های افغانستان، حتآ در پایتخت حرف اول را می زنند.هرچند بیشتر مردم از وجود چنین افراد به تنگ آمده اند وشکایت ها نیز علیه افراد مسلح غیر مسوول داشته اند مگر زمانی تفنگدارانی از این دست، باز داشت شده اند، شماری برخاسته اند و از آنها حمایت کرده اند .
به هرصورت، چندی پیش به دستور رییس جمهور اقدامات مشخص توسط نیروی خاص انجام یافت.
اقدام رییس جمهور برای برچیدن این افراد ، از سوی بیشتر شهروندان افغانستان مورد استقبال قرار گرفت و مردم خواهان پیگیری تمام افراد مسلح غیر مسوول شدند.
با این وجود تعدادی با واکنش ها از چنین افراد حمایت کردند . به عنوان نمونه ، بازداشت افرادی در فاریاب، کابل  و تخار با واکنش های زیادی روبه رو شد. طرفداران این فرمانده ها تظاهرات گسترده یی را در مرکز و چند ولایت دیگر به راه انداختند و خواهان آزادی آنان شدند.
نصرت رحیمی، معاون سخنگوی وزارت امور داخله میگوید که تمام این افراد مجرمان، قاتلانی هستند که باعث آزار و اذیت مردم عام می شوند .علیه تمام اینها اسناد وجود دارد و بدون اسناد چنین اقدامی صورت نمی گیرد. رحیمی از مردم خواست ، در بعضی مواردی که این افراد گرفتار می شوند، حمایت از آنان نکنند . چون آن افرادی که به جرم های جنایی مرتکب نباشند، به نیروهای امنیتی و دفاعی مدغم می شوند . وبا آنهایی که مرتکب جنایت شده باشند، برخورد قانونی صورت می گیرد.
هرچند آمار دقیق افراد مسلح غیر مسوول در افغانستان مشخص نیست،اما وزارت داخله، تعداد آنها را به صدهاتن عنوان می کند.
به هرصورت باورها به این است که رسیدن به افغانستان فارغ از افراد مسلح غیر مسوول قلدران و قانون گریزان زمانگیر میباشد. زیرا برخی از این گروهایی مسلح غیر مسوول رابطه با افرادی دارند که شامل قدرت اند. رابطه ناسالم این گروها با هرم قدرت، عمر جنایت کاران و قانون شکنان را طولانی ساخته است.
آنچه عمر این گروه ها را کوتاه می سازد، همکاری مردم در راستای تطبیق یکسان قانون، بالای تمام گروها می باشد.مردم  مطرح می کنند که گروهای مسلح غیر مسوول در هر کجا و از هر قومی باشند، غیر مسوول و قانون شکن می باشند، باهمه یکسان برخورد شود.
نقیب "ملکزاده " خبرنگار افتخاری آژانس باختر

کابل   باختر   ۷   دلو 
رئیس جمهوری اسلامی افغانستان می گوید که از زمان ایجاد حکومت وحدت ملی تا کنون ۴۵ هزار نظامی افغان جان شان را در منازعات جنگی از دست داده اند
گزارشگر آژانس باختر می نگارد٬ رئیس جمهور غنی این گفته ها را  در حاشیه نشست جهانی (مجمع اقتصادی جهان)  که هفته گذشته در شهر داووس سویس برگزار شد بیان داشته است
او گفته است که در این مدت تلفات نیروهای خارجی ۷۱ نفر بود  و  یکصد هزارنظامی افغان٬ صفوف نیروهای مسلح را ترک گفته اند .
این گفته ها در حالی بیان می شود که نیروهای مسلح افغان ٬ بار اصلی جنگ علیه هراس افگنی را به دوش می کشند
نیروهای خارجی که از سال ۲۰۰۱ میلادی در چوکات ایتلاف جهانی مبارزه علیه هراس افگنی به افغانستان آمده بودند درسال ۲۰۱۴ میلادی٬ماموریت جنگی شان را در افغانستان ختم شده اعلام داشتند و بخش اعظم این نیروی یکصد وچهل هزار نفری ٬ افغانستان را ترک گفت و تنها بخش محدودی از این نیروها ٬ زیر نام ماموریت قاطع که به مشوره دهی و آموزش نیروهای افغان خلاصه می شد در این کشور باقی ماندند واین نیروهای افغان بودندکه  باید به نیابت از جهان در برابر هراس افگنی ایستاده می شدند در حالی که امکانات این نیرو ها در صنف های مختلف به مراتب کمتر از نیروهای امریکایی و ناتو بود.
شماری از آگاهان نظامی به این باور اند که سپردن مسوولیت جنگ علیه هراس افگنان به نظامیان افغان باسرعت  و با عجله انجام شد در حالی که ظرفیت های لازم برای این ماموریت وجود نداشت یارمحمد یارمند٬ جنرال باز نشسته پولیس در خصوص تلفات نیروهای افغان در جریان حدود پنج سال گذشته می گویدکه این نیروهابرای انجام ماموریت های جنگی آمادگی کامل وجود نداشتند . در کنار آن همکاران بین المللی ٬برای تجهیز آنها کاریزیادی نکرده بودند.
جنرال عتیق الله امرخیل که در حکومت های گذشته در پست های بلند وزارت دفاع ملی کار کرده است می گوید درچنین وضعیت بحرانی ٬نباید در مورد کشته شدن 45 هزار نظامی کشورحرفی زده می شد .
امرخیل می گوید اعلام همچو مسایل بالای روحیه نیروهای شامل درمیدان جنگ ٬اثر منفی داشته می تواند.
جنرال امرخیل ، کشور ها و سازمان های کمک کننده را هم در بروز تلفات  نظامیان افغان مقصر می داند ومی گوید آنها در تجهیز نیروهای افغان و انجام تعهدات شان نسبت به حکومت افغانستان صادق نبوده اند و بیشتر تلفات نظامیان از کمبود تجهیزات و امکانات حربی بوده است
امرخیل تاکید دارد که در بروز تلفات هم مسوولان در حکومت افغان و هم همکاران بین المللی جوابگو اند
شکیبا هاشمی نماینده مردم قندهارمی گوید که دولت نتوانسته است تا ارتش و نیروی پولیس کشور را با اسلحه و تجهیزات معیاری ٬ تجهیز کند در حالیکه طالبان برای خود بازیگران تازه یافته اند و نسبت به نظامیان افغان خوب تجهیز شده اند از طرف دیگر نبود هماهنگی  میان نیروهای افغان در بروز تلفات در میان آنها اثر گذار بوده است .
این آگاهان مشوره می دهند که دولت باید برای ظرفیت سازی در نیروهای مسلح کار بیشتری نماید این ظرفیت سازی ها می تواند شامل آموزش ٬ بلندبردن کمیت و تشکیلات ٬ هماهنگی و تجهیز این نیروها باشد ختم صائم فریبا

کابل باختر6دلو
ملا عبدالغنی برادر که یک چهره معتدل در گروه طالبان پنداشته می شود به حیث رئیس دفتر این گروه در قطر گماشته شده است .
ملا عبدالغنی مشهور به ملا برادر در زمره چهارنفری است که در سال ۱۹۹۴ میلادی  گروه طالبان را بنا نهاد .
ملا برادر پنجاه و یک سال قبل از امروز در ولسوالی دهراود ولایت ارزگان زاده شده است و از قوم پوپلزایی است  او در مدارس دینی پاکستان درس خوانده است و در ایجاد گروه طالبان نقش داشت و سالها در کنار این گروه علیه حکومت مجاهدین و  بالاخره علیه هسته های مقاومت که از سوی احمد شاه مسعود رهبری می شد  جنگید مگر در سالهای پسین که حامد کرزی رهبری کشور رابه عهده داشت تمایلی به جنگ نداشت  و می خواست تا مشکل میان دولت و گروه طالبان از راه مفاهمه حل شود .
برخی منابع گفته اند که ملا برادر با برخی از مسوولان محلی در قندهار رابطه داشت .
شماری از آگاهان به این باور اند که طرز فکر و اندیشه ملا غنی برادر و ملاعمر با هم یکسان نبود و این امر باعث بروز مشکلات درونی برای طالبان شد. سرانجام ملا برادر نه سال قبل در شهر کراچی پاکستان از سوی استخبارات آن کشور بازداشت و زندانی شد .
افغانستان در زمان حامد کرزی بار٫ بار درخواست رهایی  ملا غنی را از مقامات پاکستانی کرد سرانجام حدود چهار سال پیش خبر رهایی ملا برادر از زندان منتشر شد مگر او هیچگاه ٬ با خانواده اش یکجا نشد و همچنان نظر بند باقی ماند.
منابع آگاه در داخل طالبان گفته اند  که او زمانیکه از زندان رها شد حالت روانی مناسب نداشت٬ دچار افسردگی بود٬ مشکل قلبی وشکر اورا رنج می داد.  .
رهبری گروه طالبان نسبت به سرنوشت ملا برادر ٬ بی تفاوت بود که این حالت را می توان به کشیدگی میان او و ملا عمر ربط داد .
این منابع همچنان گفته اند که  که برخورد کارکنان استخبارات نظامی پاکستان با ملا برادر ٬ برخورد نهایت کین توزانه وعقده یی بود حتا می توان گفت یک حرکت خلاف ارزش های دینی و انسانی بود. رسانه های پاکستانی بار ها عکس ملا برادر را منتشر کردند که با زنجیر ها بسته شده بود و ذریعه  افراد استخبارات نظامی پاکستان  با تمسخر کشانده می شود .
ملا هبت الله که حالا سر دسته طالبان است ودر زمان ملا عمر هم در رده رهبری این گروه قرار گرفت هیچگاه از ملا برادر یاد نکرد . مگر حالا  او را معاون سیاسی خود می سازد و به حیث رئیس دفتر طالبان در قطر می گمارد.
احمد رشید تحلیلگر پاکستانی رهایی ملا برادر را برای تقویت روند گفت و گو های صلح موثر می داند ومی گوید که وی چهره معتدل در طالبان و طرفدار صلح در کشورش است و می تواند روند صلح را تقویت کند.
ملا عبدالسلام ضعیف که در زمان طالبان ، سفیر این گروه در پاکستان بود گفته های مشابه به احمد رشید دارد  او هم امید وار است که عبدالغنی برادر بتواند به روند صلح کمک کند .
مگرنکته مهم این است که ملا برادر در حال انجام مذاکرات وبرقراری تماس ها با برخی از مقامات افغان در چارچوب مذاکرات صلح با طالبان بود که بازداشت شد
منتقدان حکومت پاکستان می گویند چون عملکرد ملا برادر خارج ازانتظاردستگاه استخبارات نظامی پاکستان بود به این خاطر  گرفتارشد و نه سال را در زندان سپری کرد.
مگر حالا این سوال مطرح می شود که گماشتن ملا برادر به عنوان معاون سیاسی سردسته طالبان و رئیس دفتر این گروه در قطر٬ چه پیامدی خواهد داشت ؟ برخی ها ٬این حرکت را به عنوان یک چراغ سبز تعبیر کرده اند که گویا طالبان برای صلح تمایل دارند مگر با تاسف ملا برادر کنونی با ملا برادر سال های قبل از ۲۰۱۰ فرق دارد .
او در زندان پاکستانی ها ٬ دچار افسردگی شده است ٬ بیمار است از مشکل قلبی و شکر رنج می برد  و مشکل تر از همه که ٬خانواده او در پاکستان باقی مانده است  این نشان می دهد که او باید مطابق دستوری عمل کند که از سوی استخبارات نظامی پاکستان صادر می شود.  تحلیل سیاسی

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL