01 میزان 1397

RSS Facebook

اعلانات

خبر های جدید

داکترکمال سادات : یکی از نیازمندی های مبرم مردم به ویژه جوانان ، صلح میباشد

کابل باختر31 سنبله داکترکمال سادات معین امورجوانان وزارت اطلاعات وفرهنگ...

جوانان آزمون شمولیت به اکادمی نظامی را در ننگرهار سپری کردند

جلال آباد 31 سنبله باختر پنجصد و پنجاه داوطلب امروز آزمون...

کشته شدن دوتن در رویداد ترافیکی سمنگان

کشته شدن دوتن در رویداد ترافیکی سمنگان

کابل باختر 31 سنبله دوتن در دو رویداد ترافیکی دیروز دروسمنگان...

Youtube Player

khantry design

اعلانات


شنبه ، 25 حمل 1397 ، 13:54

بی آبی وبی برقی آینده کشور را تهدید میکند // حکومت باید درصدد طرح یک ستراتیژی برآید

Written by  manager
Rate this item
(0 votes)

کابل باختر/ 25/ حمل
نبود وکمبود برق امروز یکی از معضله های بزرگ درسطح کشور قراردارد که موانع قابل لمس را دربرابر اقتصاد ملی ، تولید و توسعه کشور به میان آورده است.
گزارشگر آژانس باختر مینگارد : طی دهه های گذشته همانگونه که درراستای رشد اقتصاد ملی ، تولید و توسعه هیچ توجهی کافی ازسوی حکومتهای وقت مبذول نگردیده نسبت به برق و بی برقی همچنان بی مبالاتی هایی رونما بوده است.
کشور ما از نظر داشتن امکانات آبی ازجمله دریا ها وکوه های آبگیر وپربرف از گذشته های دور تا امروز مستغنی بوده ، ولی هیچگاه دولت ها و حکومتها و ادارات مربوط دورنما هاوپیش گیری های لازم را دراین مورد نداشته اند ، ازهمان گذشته ها تا اکنون آب دریا های ما پهلو زنان به کشورهای همسایه فرار کرده اند و ما سخاوت مندانه آنرا نادیده گرفته ایم ، زیرا از سویی ملحوظات سیاسی و ازجهتی بی پروایی و ندانم کاری های حکومت ها و مسوولین وقت این معضله قرن را جدی نگرفته اند . بالعکس همسایه گان آنرا به حساب عقب ماندگی ، بی پروایی و ساده انگاری محاسبه کرده اند . در حالیکه ما همواره آنرا درمقیاس و معیار گذشت ، مدارا و درجهت پایداری و برقراری روابط سیاسی با همسایه گان تلقی کرده ایم که تاهمین حالا این تلقیات ساده لوحانه ما ادامه دارد .
به پندارسراج الدین یکی ازمسوولان یک اداره سازمان ملل متحد که یک دهه و نیمی پیش از امروز با صراحت گفته بود ، که درقرن جاری جنگها نه به خاطر نفت بلکه به خاطر آب میان کشور ها روی خواهد داد.
امروزه به تناسب بیست سی سال پیش ، نفوس کشور به سوی دو برابر شدن میرود ، ما طی این سه دهه نه تنها برای تولید و توسعه اجندا و ستراتیژی نداشته ایم بلکه اهمیت و نیازمندی کشور را به آب انقدر دست کم گرفته ایم که اصلاً قابل تصور نیست ، دلایل و عوامل آن البته یکی دو تا نیستند ترجیح منافع شخصی ، سیاسی و خودی برمنافع ملی و کشوری از یکطر ف بی غوری حکومت ها و دولتها درقسمت پیشرفت کشور ، مقرری های اشخاص مصلحتی ، قومی و ناوارد در نهادهای مربوط آب وبرق ، و تشکیلات ناپخته وزارت خانه ها که آ اب و برق این دو عنصر لا یتجزا را به دو وزارت جداگانه مربوط ساختن ، سیاست بازی های خام و زود گذر و روزمره گی را در تقرر کادر های مسلکی برجسته وزارت های آب و برق ، درنظر گرفتن و در نهاد های دولتی ( کج دارو مریض ) های ناشیانه کارگزاران به خاطر بقای حکومات و اریکه قدرت شان و جلوگیری از مفکوره واهی رخنه بی ثباتی درگردونه حکومت و مسایل فراوان دیگر ، که همه و همه موجب آن شده که ما امروز در ( بی آبی ) به سر میبریم .
بایدگفت رابطه های آب و برق درکشور ما به منظور دستیابی به برق مورد نیاز هیچگاه درسنجیدار های دولتی و در برابر مقامات درگذشته مطمح نظر  نبوده ،آبهای ما در مرز های کشور به ا شکال گوناگون دستخوش اتلاف بوده و از دهها و حتی صدها سال ما آنرا نادیده گرفته ایم ، به گونه مثال آب دریای آمو همه ساله با طغیان به سوی اراضی پست و نشیب دار مرزی ما دهها جریب زمین را می بلعد و به داخل دریا میبرد و آب دردورن مرزها اراضی دولتی و شخصی وخانه های مردم را نابود میسازد، اما دولتها از دهها سال نسبت به آن دربی تفاوتی مطلق به سر میبرند ، درحالیکه به مرورزمان میشد با محکم بندی مرز طی دهها سال از آن جلوگیری کرد.
درآنجا امواج دریا خاک وریگ را به آنسوی مرز انتقال میدهد و درآنسو طی دهها سال اراضی زراعتی مغتنم و باد آورده یی را تدارک کرده است.
یکی از نقیصه های کارناشناسی درکشور این بوده که ما همواره آب را به خاطر ( زراعتی بودن کشور ) برای زراعت سودمند دانسته ایم ، نیاز به برق را مطلقاً فراموش کرده ایم که مسلماً دلیل آن عقب نگهداشته گی ما بوده که ما شمع و چراغ های تیلی را  ترجیح داده ایم و نسبت به برق و امکانات تخنیکی آن دست ما کوتاه بوده است.
درتمام دوره های ( حکومات گذشته ) صرف دردوره حکومت سردار محمد داوود خان چند بندبرق درکشور ساخته شده درغیر آن در دوران هیچ حکومتی ، برین فکر غور و تعمق و درایت و پیش بینی نداشته است.
در حال حاضر که معضله آب کسب اهمیت کرده است ، می بینم که مهار دریا های ما به شمال شرق ، جنوب شرق و غرب تاحدودی از کنترول ما خارج است ، این امر از چند عامل ناشی میشود:
نخست این که ما درگذشته نسبت به این دریا ها تا حد زیادی بی تفاوت بوده ایم ، آبهای ما درغرب ازجمله دریای هلمند یکبار درزمان حبیب الله خان سراج الملت والدین بنا بر تقاضای جانب ایران که از رهگذرکمی آب شکایت داشت ، حبیب الله خان دستور داد نیمی از آب دریای هلمند به گونه افقی به ایران واگذار شود. باردیگر در زمان مرحوم موسی شفیق صدراعظم وقت و سفر امیر عباس هویدا به کابل ، معاهده یی منعقد شد که حقابه ایران را  بنابه توافق طرفین در تمام موسم سال تعیین و تثبیت کرد ، دراین اواخر که خشکسالی و کم آبی منطقه را فراگرفته ایران با ذرایع گوناگون از آب این دریا استفاده بهینه را میکند ، درحالیکه مردم اینطرف مرز از کمی آب رنج میبرند .
قرار معلوم و متکی بر مدارک و اسناد وزارت امور سرحدات ، بیش از 30 واترپمپ بزرگ درآن سوی مرز با حجم بزرگ به صورت منظم ازآب دریا بهره برداری میکند.
این درحالی است که دریک ساحه به وسیله پیپ های پلاستیکی به قطر (پنج سانتی متر ) دربالای دیوار به مردم تشنه این سوی دریا آب به گونه ( جیره ) روزانه دوساعت سرازیر میشود. به روایت  (خبر تلویزیون طلوع)
وضعیت دریا های جنوب و شرق ناگفته آشکار است دریا های کنر ، شتل ، پنجشیر و کابل با برخی معاونین دیگر به سوی پاکستان سرازیر میشوند ، اما هیچگونه بهره یی از برای دستیابی برق و نه زراعت وسرسبزی برای کشور ما میسر است  . به روایت برخی افغانهای نزدیک سرحد ، آب دریای کنر بالوله هار به لاهور و اسلام آباد پمپ می شود  به معلوم نیست که چی وقت فرصت آن فرا خواهد رسیدکه مالکیت این آبها مورد بازبینی و سنجش قرارگیرد.
مردم به خاطر دارندکه هیاتی به همین منظور به پاکستان رفت که یک وزیر پیشین اب و برق جمعه محمد محمدی نیز عضویت هیات را داشت اما درپاکستان این وزیر صادق ووطندوست را به شکل مرموز از دست دادیم ، از آن وقت به بعد رژیم وقت این مساله را با فلاخن فراموشی به دیگر سو پرتاب کرد، تاکسی درآن چیزی نداند.
پرسش اینست که به چه دلیل وزارت آب و برق نتوانسته تاکنون یک ستراتیژی معقول و قابل قبول را پیشکس کند؟ تا آبهای گریزان و فراری ازکشور درمحدوده معین و قابل محاسبه دراین ستراتیژی مدیریت شود ، قرار معلوم هندوستان یکبار اراده کرد بند برق بزرگی در دریای کنر ساخته شود ، برخی کشورهای دیگر نیز از سرمایه گذاری درساختار بند سخن به میان آوردند ، ولی درزمان دوره ریاست جمهوری آقای کرزی مصلحت های سیاسی و غیره پای پیش نهادند که از سرمایه گذاری و ساختن این بند و بندهای دیگر سخن به میان نیامد ، آوازه هایی از ضایع شدن بیست میلیون دالر که به این منظور اختصاص یافت و آوازه  مفقود شدن آن نیز بلند بود که امروز چیزی از آن نمی شنویم .
ازناگزیری امروز برای رفع بی برقی ، برق را از کشور های همسایه  خریداری میکنیم ، مسلماً فردا ما این فرصت و امکانات را نخواهیم داشت .
درهرصورت امروز با وضعیت دشواری که درپیش روی داریم نه تنها به مدیریت جدی آبها باید بپردازیم ، بلکه ازفرصت های کوچک و محدود در داخل کشور که با هزینه اندکی فراهم شده میتواند ، خود داری نکنیم ، زیرا فردای دشواری ما رااز استفاده از فرصت ها ندا می دهد ، درغیر آن ( بی آبی و بی برقی ) دامنگیر ما خواهد شد و ما را زمینگیر و عقب مانده تر خواهد ساخت .
و سخن اخیر اینکه اولتر از همه با همسایه های خود تصفیه حساب و حقآبه های طرفین پای پیش بگذاریم ، فردا این مجال برای ما میسر نخواهد بود .
ختم/ آسوده

Leave a comment

Make sure you enter the (*) required information where indicated.
Basic HTML code is allowed.